Idazlan

Wikipedia, Entziklopedia askea
Lehen Hezkuntzako ikasle batek eskuz egindako idazlana.
Arlo akademikoan, bigarren hezkuntzan, irakasle batzuek erabilitako zuzenketa txantiloia.

Idazlan hitza erabiltzen da arlo akademikoan eta, oro har, literatura eta kazetaritza munduan, komunikazio gaitasunaren alor bateko azken ekoizpenei buruz hitz egiteko. Hizkuntzen irakaskuntzan azken ekoizpenak ahozkoak eta idatzizkoak izan daitezke. Idatzizkoei, oro har, idazlana esaten zaie.

Arlo akademikoan[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gehiago jakiteko, irakurri: «Komunikazio konpetentzia»
Gehiago jakiteko, irakurri: «Testu tipologia»

Komunikazio konpetentziaren dimentsio hau asko landu izan da mundu akademikoan. Testu mota batzuk, batez ere, asko landu izan dira.

Normalean irakasleek honako prozedura erabiltzen dute, gutxi gorabehera:

Ereduak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Landu nahi den testu mota bereko eredu batzuk eskaintzen dira. Ereduak analizatzen dira. Testu mota horretan egon behar duten elementuak identifikatzen dira. Testu mota horretan erabilgarriak diren elementuak identifikatzen dira.

Kontsignak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gehienetan, irakasleek ereduak eskaintzeaz gain, kontsigna edo eskaera bat egiten diete ikasleei. Halako testu motako, halako gaiari buruzko[1], halako neurriko (zenbat hitz, zenbat karaktere), halako epean (denbora mugatu ohi da).

Zuzenketak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • "Paraleloen" arteko zuzenketa, ikasleen artekoa. Idatzi duenaren antzeko maila duten beste ikasleak, oso trebeak izaten dira zuzentzerakoan zenbait elementu identifikatzen. Askotan garrantzitsuena ondo zuzentzen dute eta azalekoa pasatzen zaie. Zuzentze ariketa horretan ikasten dela uste da.
  • Irakaslearen zuzenketa. Garrantzitsuena behar bezala zuzentzen eta azalekoenari ez ikusiarena egiten saiatu beharko litzateke irakaslea[2], beti ere ikasleari, bere ikasketa prozesuan, laguntzeko helburuarekin.

Ebaluazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hobetzeko dauden elementurik garrantzitsuenak identifikatu eta hurrengo baterako iradokizunak.

Garai batean, idazlanak zuzendu egiten ziren, akatsen zenbaketa egiten zen eta hizkuntzaren zuzentasun gramatikalari-eta garrantzi handia ematen zitzaion. Azken hamarkadetan, zuzentasunaz gain beste hainbat elementu ebaluatzen dira. Azken hamarkadetan ebaluazio tresna mota asko erabili izan dira, batez ere errubrikak eta kontrol zerrendak. Ebaluatzerakoan neurtzen da noraino bete diren helburu komunikatiboak eta hobetzeko dauden elementuak identifikatzen dira helburu horien lorpen maila igotzeko.

Kalifikazioak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kalifikazioa ebaluazio prozesuan une batean egiten den "argazki" moduko zerbait da.

Arlo akademikoan, askotan, irakasleari ikasleen maila neurtzeko eskatzen zaio. Kalifikazioak hitz gutxitan (gutxiegi, nahiko, ondo, oso ondo, bikain) edota zenbakiekin (0-10) emateko ohitura nahiko hedatuta dago. Garai batean esanahi lanbrotsuago zuten esamoldeak ere erabili izan ziren (Hobetu beharko - Aurrerapen egokia).


Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. EGA azterketetako idazlanetan erabilitako gai batzuk
  2. (Gaztelaniaz) Daniel, Cassany,. (2019-11-19). “Reparar la escritura” para aprender a escribir. (Blogge@ndo blogean egindako laburpena) . Noiz kontsultatua: 2019-11-20.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]