Jokalaria (eleberria)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Jokalaria
Datuak
Egilea Fiodor Dostoievski
Argitaratze-data 1867
Generoa Eleberria
Jatorrizko izenburua Игрок
Igrok
Hizkuntza Errusiera
Herrialdea Errusia
Euskaraz
Izenburua Jokalaria
Itzultzailea Anton Garikano
Argitaratzailea Ibaizabal
Argitaratze-data 1993
Bilduma Literatura Unibertsala

Jokalaria (errusieraz: Игрок, Igrok) Fiodor Dostoievski errusiar idazlearen eleberria da, 1866an idatzia eta 1867an publikatua. Nobelak general errusiar erretiratu baten haurren tutore gaztearen (Alekxei Ivanovich) istorioa kontatzen. Nobelak Wiesbadenen egon zen bitartean Dostoievskik jasan zuen jokozalekeria edo ludopatia erakusten du, eta baita autoreak Europan zegoela Apollinaria Prokófievna Súslova-rekin izandako maitemintzea. Azken hau Pollina pertsonaian islatzen da.

Lanaren Testuingurua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Dostoievski 1863an hasi zen jokoan, Wiesbadenen, eta urte hartatik 1871ra Baden-Badenen, Homburg-en eta Saxon-les-Bains-en jokatu zuen. 1866an, diru asko galdu zuen erruletan jokoan, eta ikaragarri zorpetu. Maileguan hartutako dirua ere jokoan galdu zuen, eta Dostoievski erreka jotzear eta hartzekodunak atzetik zituela aurkitu zen.

Egoera honetatik ateratzen saiatzeko, Dostoievskik kontratu bat sinatu zuen F. T. Stellovski editorearekin: akordiaren arabera, Dostoievskik Azaroaren 1erako nobela berri bat idazten bazuen, 3.000 errublo jasoko zituen ordainetan. Ez bazuen garaiz idazten, berriz, Stellovskik idazlearen lan guztien gaineko argitalpen eskubideak jasoko zituen 9 urtetarako. Hilabete eskasekin nobela idazteko, fisikoki ahulduta eta paraleloki Krimena eta zigorra liburua idazten ziharduelarik, Dostoievskik ataka larrian jarri zuen bere burua. Halere, kontratatu zuen takigrafialari baten laguntzaz, epea amaitzera zihoan egunerako eleberria bukatzea lortu zuen. Baina Stellovski egun horretan ez zegoen bere bulegoan, Dostoievskik ez zezan aukerarik izan lana garaiz entregatzeko. Dostoievski, ordea, auzoko komisaldegira joan zen eta poliziaburuak liburua garaiz entregatu izanaren ziurtagiri bat egin zezan lortu zuen.

Kanpo Loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]