Manuel Altolaguirre

Wikipedia, Entziklopedia askea
Manuel Altolaguirre
Bizitza
Jaiotza Málaga1905eko ekainaren 29a
Herrialdea  Espainia
Lehen hizkuntza gaztelania
Heriotza Burgos1959ko uztailaren 26a (54 urte)
Hobiratze lekua San Justoren hilerria
Heriotza modua : trafiko-istripua
Familia
Ezkontidea(k) Concha Méndez  (1932 -  1944)
Hezkuntza
Heziketa Institución Libre de Enseñanza
Hizkuntzak gaztelania
frantsesa
Jarduerak
Jarduerak poeta, idazlea, gidoilaria, itzultzailea, inprimatzailea eta antzerkigilea
Mugimendua 27ko Belaunaldia
Genero artistikoa olerkigintza

IMDB: nm0022981 Find a Grave: 13064240 Edit the value on Wikidata

Manuel Altolaguirre (Málaga, 1905eko ekainaren 29a - Burgos, 1959ko uztailaren 26a) espainiar poeta izan zen. 27ko Belaunaldiko olerkari-taldekoa. Orduko poesiarako funtsezkoa izan zen Litoral aldizkariaren argitaratzailea, beste zenbait aldizkari- eta poesia-bildumarekin batera. Gerra ostea Kuban eta Mexikon igaro zuen. Haren poesian nabaria da Juan Ramón Jiménez eta Pedro Salinasen eragina. Altolaguirreren idazlanen artean nabarmentzekoak dira: Las islas invitadas (1926), Ejemplo (1927), Poesía (1931), Soledades juntas (1931). Erbestean beste zenbait poema-liburu argitaratu zituen: Fin de un amor (1949), Poemas de América (1955). Abangoardismo arrastorik aurkitzen ez den poeta honen olerkigintzaren ezaugarri nagusia musikaltasuna da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]