Manuel Lasarte

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Manuel Lasarte
Manuel Lasarte.jpg
Bizitza
Jaiotza Leitza1927ko abenduaren  16a
Herrialdea  Nafarroa Garaia, Euskal Herria
Lehen hizkuntza euskara
Heriotza Aretxabaleta2012ko otsailaren  12a (84 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak euskara
Jarduerak
Jarduerak bertsolaria eta idazlea
Literaturaren Zubitegiko fitxa 97

Manuel Lasarte Arribillaga (Leitza, Nafarroa, 1927ko abenduaren 16a - Aretxabaleta, Gipuzkoa, 2012ko otsailaren 12a[1]) euskal bertsolari eta idazlea izan zen. Hamazazpi urterekin hasi zen bertsotan eta 40 urte inguru eman zituen plazaz plaza.

Lasarte (eskuinetik laugarrena) beste zenbait bertsolariren ondoan, 1970eko hamarkadako saio batean

Leitzako Franki baserrian jaio zen. Hamabi urte zituela Aiara joan zen bizitzera, eta Oriora gero. Errementaria zen bizibidez. Hemezortzi urte zituela hasi zen bertsotan Basarri eta Uztapiderekin. Errima biribila, hots kidetasun gozoa eta bertsoa neurtzen zehaztasun handikoa izan zen Lasarte. Bere bertso-bildumak ziren lehenengo bi liburuak, bertso jarri eta bat-batekoez osatutakoak: Bertso-mordoxka (1970), eta Gordean neuzkanak (1975). Geroztik egunkarietako artikuluak bildu eta argitara eman zituen Beranduko lanak (1992) izenburupean. Azken lanak hauek izan zituen: Enbor zarraren ezpalak (1995), Kantuaren ordainez (1997), eta Lazkao Txiki gogoan (1995) eta Uztapide gogoan (1999), bertsotan luzaro berarekin ibilitako bi lagunen omenez idatziak azken biak.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Antologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Autobiografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]