Oppidum

Wikipedia, Entziklopedia askea
Oppidum baten horma Gergovie goi-ordokiko aztarnategian (Puy-de-Dôme, Frantzia)

Oppiduma (latinezkoa, pl. oppida, harresitutako eremua, gotorlekua) babesleku naturalak (dela muino bat, goi-ordoki bat, haitz gain bat edota erreka bideak erdi-inguratutako eremu bat) baliatuz gizakiak harresiz itxi duen eremua da.

Oppidum hitza, ohikoan, Burdin Aroa eta I. mendea bitartean eraikitako izaera eta tamaina arras ezberdinetako gotorlekuak izendatzeko erabiltzen da eta horregatik, askotan, kastro eta bestelako izenekin nahasten da. Arekologian eta Historian jakintzagaietan, garai horretako herri edo hiri handi eta antolatuentzat erabili ohi da, baina ez dago adostasunik neurri zehatzei dagokionez[1].

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. RUIZ ZAPATERO, GONZALO, 2017 "La eclosión de los oppida: las primeras ciudades al norte de los Alpes". Oppida. Ciudades de la Europa céltica. Despertaferro, 15. ISBN: 101010342