Z

Wikipedia, Entziklopedia askea
Z
Euskal alfabetoa
A aB bC c • (Ç ç)1D d
E eF fG gH hI iJ j
K kL lM mN nÑ ñO o
P pQ qR rS sT tU u
V vW wX xY yZ z

Digramak: ddtttstxtz
Beste irudikapen batzuk
Bandera ICS Zulu.svg
Braille
ASL Sign language Z.svg
Kodeak morse kodea: --..
NATO alfabeto fonetikoa: Zulu
Braille ASCII (en) Itzuli: Z

1ç letra, c letraren aldaera da euskal alfabetoan.


Z edo zeta euskal alfabetoko hogeita zazpigarren eta azken letra da. Z (larriz) eta z (xehez) idazten da.

Kimikan eta fisikan, atomo zenbakiaren ikurra da.

Erabilera idatzia historian[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskara[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Z letra gaur egun euskaraz ezagutzen dugun soinua adierazteko aspalditik erabili izan da. Euskarazko lehen testuetan soinu hori adierazteko ⟨ç⟩, ⟨c⟩ eta ⟨z⟩ erabiltzen baziren ere, 1783. urtean Martin Duhalderen liburuetan jadanik ⟨za⟩, ⟨zo⟩ eta ⟨zu⟩ agertzen dira gaurko soinu bera adierazteko. Baina orduan ⟨ce⟩ eta ⟨ci⟩ idazten zuen, harik eta 1827. urtean Darrigolek soinu hori beste letren ordez beti ⟨z⟩ idaztea erabaki zuen arte[1].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Zuazo, Koldo. (2005). Euskara batua. Ezina ekinez egina. Elkar ISBN 84-9783-316-3..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Zirriborro Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.