Étienne Macdonald

Wikipedia, Entziklopedia askea
Étienne Macdonald
MacDonald par Antoine Jean Gros.jpg
Grand Chancellor of the Legion of Honour (en) Itzuli


Frantziako parea


Master of the Grand Orient de France (en) Itzuli

Bizitza
JaiotzaSedan1765eko azaroaren 17a
Herrialdea Frantzia
Lehen hizkuntzafrantsesa
HeriotzaGien1840ko irailaren 25a (74 urte)
Hobiratze lekuaPère Lachaise hilerria
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzakfrantsesa
ingelesa
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, diplomazialaria, ofizierra eta militarra
Jasotako sariak
Zerbitzu militarra
Adar militarraFrantziako Lurreko Armada
Infanteria
GraduaFrantziako mariskal
Parte hartutako gatazkakFrantziako Iraultzako Gerrak
Napoleondar Gerrak
Battle of Jemappes (en) Itzuli
Battle of Trebbia (en) Itzuli
Marengoko gudua
Wagramgo gudua
Battle of Lützen (en) Itzuli
Leipzigeko gudua

Find a Grave: 7823 Edit the value on Wikidata
Signatur Jacques MacDonald.PNG

Étienne Jacques-Joseph-Alexandre Macdonald, 1. Tarantoko dukea (Sedan, 1765eko azaroaren 17a - Beaulieu-sur-Loire, 1840ko irailaren 25a) frantziar mariskala izan zen.

1784an Irlandar Legioarekin bat egin zuen, Prusiako Erresumaren aurka Zazpi Herbehere Batuen Errepublikaren alde borrokatu zuena. Frantziako Iraultzaren alde egin zuen eta 1792an Charles François Dumouriez jeneralaren landa-laguntzailea izan zen Jemappesko guduan. Dummouriezekin batera desertatzeari uko egin zion, eta sari gisa brigadako jeneral izatera igo zuten eta Herbehereen inbasioan esku hartu zuen.

Rhingo eta Italiako kanpainetan borrokatu zuen eta 1798an Erroma okupatu zuen. Erromako gobernadore izendatu zuten eta hurrengo urtean Napoliko Erresuma okupatu zuen Jean-Étienne Championnetekin batera. 1799ko martxoan Aleksandr Suvorovek garaitu zuen eta ondoren Versaillesko gobernadore eta Danimarkar enbaxadore izendatu zuten.

1809an Wagramgo guduan parte hartu zuen eta garaipenaren ondoren Napoleonek mariskal eta Taranteko duke izendatu zuen. Hurrengo urteetan, Iberiar Penintsulako Gerran eta Errusiako frantziar inbasioa esku hartu zuen, eta, 1813an, Frantziako porrotean egon zen Leipzigeko guduan.

Borboien berrezarkuntzaren ondoren, Borboiei leial izan zitzaien Ehun Egunetan. Frantziako pare izendatu zuten eta 1815etik 1831ra Ohorezko Legioko kantziler izan zen.