Antzinako gaztelania

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Antzinako gaztelania
Datu orokorrak
Lurralde eremua Gaztelako Erresuma
Eskualdea iparraldeko Iberiar penintsula
Hizkuntza familia
giza hizkuntza
Hizkuntza euroasiarrak
Indoeuropar hizkuntzak
Italiar hizkuntzak
Hizkuntza erromantzeak
italo-mendebaldeko hizkuntzak
mendebaldeko hizkuntza erromantzeak
Iberian Romance languages Itzuli
Iberia Mendebaldeko hizkuntzak
Castilian languages Itzuli
Informazio filologikoa
Hizkuntza-tipologia subjektua aditza objektua, silabadun hizkuntza eta hizkuntza fusionatzailea
Alfabetoa latindar alfabetoa
Hizkuntza kodeak
ISO 639-3 osp
Glottolog olds1249

Antzinako gaztelania edo Erdi Aroko gaztelania (gaztelaniaz: castellano medieval edo romance castellano) hizkuntza erromantze bat izan zen, iberiar taldekoa. Erdi Aroko Gaztelako Erresuman sortu zen, latin arruntak bertako hizkuntzekin izandako ukipen-egoeraren ondorioz. Horrela bazen, antzinako gaztelaniak euskararen hainbat ezaugarri fonetiko bereganatu zituen (bost bokaleko sistema, hasierako "f"-a galtzea...).

Gaztelan X. mendetik XV. mendera mintzatzen ziren eta kontsonanteen birdoitze baten ondoren, egungo gaztelania sortu zuen.[1] Bere literatura izan zuen Mio Ciden eresia lehenengo lan zabala izanik.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Cano, Rafael (2005) Historia de la lengua española Bartzelona: Ariel Lingüística .


Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.