Elosua-Plazentziako Estazio Megalitikoa

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Hirukurutzetako trikuharria.
Agerreburu trikuharria.

Elosua-Plazentziako Estazio Megalitikoa. Aztarna megalitiko asko ikus daiteke Elosua-Plazentziako Estazio Megalitikoan. Guztira hamasei dira ezagutzen direnak, Jose Miguel Barandiarannek 1921 eta 1922 artean ikertuak: hamar tumulu, menhir bat eta bost trikuharri. Dena dela, gehiago ere egon daiteke.[1]

Historiaurreko monumentuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak.

Kokapen geografikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Geografikoki Karakate mendian daude, Deba eta Urolako aranen arteko zeharbide bezala historian zehar nabaria izan da, beste maila batzutan monumentu megalitikoekin edo hauen ingurunearekin erlazionaturik orain gutxi arte burututako hileta errituak ere ezagutzen direlarik. Udalerri hauetan daude monumentuak: Azkoitia, Bergara, Elgoibar, Soraluze.

Sailkatutako monumentuak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:

Trikuharriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Agerreburu
  • Aitzpuruko Zabala
  • Atxolin
  • Iruiya
  • Irukurutzeta
  • Keixetako Egiya hegoaldeko trikuharria

Tumuluak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Aizkoin
  • Atxolin Txiki
  • Keixetako
  • Keixetako Egiya iparralde
  • Kutzebakaar
  • Maurketa
  • Naasiko Goena
  • Pagobedeinkatu
  • Gizaburua

Menhir[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Arribileta

Egoera legala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasuna deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan 16 monumentu aipatzen dira.[2]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]