Edukira joan

Joaquín María Ferrer

Wikipedia, Entziklopedia askea
Joaquín María Ferrer


Espainiako Bizitzarako Senataria

1847ko apirilaren 21a - 1860ko irailaren 30a

Erresumako senataria

1841eko abenduaren 2a - 1843ko abendua
Barrutia: Navarre (en) Itzuli

Ministroen Kontseiluko Presidentea

1841eko maiatzaren 10a - 1841eko maiatzaren 20a
Baldomero Espartero - Antonio González, 1st Marquis of Valdeterrazo (en) Itzuli

Ogasun Ministroa

1841eko maiatzaren 10a - 1841eko maiatzaren 20a
Agustín Fernández Gamboa - Pedro Surrá Rull

Espainiako Estatu Ministroa

1840ko irailaren 16a - 1841eko maiatzaren 20a
Vicente Sancho y Cobertores (en) Itzuli - Antonio González, 1st Marquis of Valdeterrazo (en) Itzuli

Madrilgo alkate

1840ko irailaren 1a - 1840ko irailaren 16a
Salustiano Olotzaga

Erresumako senataria

1837ko urriaren 4a - 1839ko abendua
Barrutia: Gipuzkoa

member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Itzuli

1836ko urriaren 31 - 1837ko azaroaren 17a
Barrutia: Gipuzkoa

Ogasun Ministroa

1836ko abuztuaren 14a - 1836ko irailaren 11
José Ventura Agirre-Solarte - Juan Álvarez Mendizábal

member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Itzuli

1834ko uztailaren 14a - 1836ko maiatzaren 23a
Barrutia: Gipuzkoa

Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1822ko otsailaren 20a - 1823ko irailaren 27a
Barrutia: Gipuzkoa
Bizitza
JaiotzaPasaia1777ko abenduaren 7a
Herrialdea Gipuzkoa, Euskal Herria
HeriotzaArrasate1861eko irailaren 30a (83 urte)
Familia
Haurrideak
Hezkuntza
Hizkuntzakgaztelania
euskara
Jarduerak
Jarduerakdiplomazialaria, politikaria, ministroa eta militarra
Lantokia(k)Madril
Jasotako sariak
Ideologia eta sinesmenak
Alderdi politikoaAlderdi Progresista

Joaquín María Ferrer Cafranga (Pasai San Pedro, Gipuzkoa, 1777ko abenduaren 7a - Santa Ageda, Arrasate, 1861eko irailaren 30a[1]), euskal herritar politikari liberala eta militarra izan zen. Gurasoak Vicente Ferrer Echeverria eta Manuela Cafranga Villabaso izan zituen.[2]

Ameriketan hasi zen politikan eta diplomazia eta administrazio karguak izan zituen Argentina eta Peruko lurraldeetan. Kapitain bihurtu zenean Perun eman zituen lau urte (1811-1815). Hirurteko Liberalean Gipuzkoako diputatu bihurtu zen, baina handik hiru urtera, berriro absolutismoa ezarri zenean, Fernando VII.ak hiltzera kondenatu zuen eta Gibraltarrera lehendabizi eta Parisa gero erbesteratu behar izan zuen.

Parisen zegoela, Katalina Erausoren historiari buruzko lan bat idatzi zuen (espainieraz, frantsesez eta alemanez argitaratua) eta Cervantesen izpirituari buruz beste bat ere argitara eman zuen. Espainiara itzuli zen Maria Kristina erregina bihurtu eta amnistia dekretatu ondoren.

Egun batez, Ogasun Ministro bihurtu zen Calatravaren presidentzian. Berriro diputatu hautua, Gorteetako presidente zen 1836tik 1837ra. 1837. urteko Konstituzioa prestatu zuen. Gorte Konstituziogileko lehendakari, Madrilgo alkate (1840) eta Estatuko ministro izan zen Esparterorekin.

Baldomero Espartero eta Alderdi Progresistari lotua, berriro Ogasun Ministro eta Estatu Ministro izendatu zuten Ministro-Kontseiluaren Presidente (1840-1841) bihurtu arte. 1843an Espartero irten eta gero, biziarteko senatari izendatu zioten eta Senatuaren Presidente ere.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]