Julio Zesar Eskaligero

Wikipedia, Entziklopedia askea
Julio Zesar Eskaligero
Julius Caesar Scaliger - Imagines philologorum.jpg
Bizitza
Izen osoaGiulio Bordon
JaiotzaRiva del Garda1484ko apirilaren 23a
BizilekuaAgen
HeriotzaAgen1558ko urriaren 21a (74 urte)
Familia
AitaBenedetto Bordone
Seme-alabak
Hezkuntza
Hizkuntzaklatina
frantses ertaina
Irakaslea(k)Albrecht Dürer
Ikaslea(k)Muretus (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerakidazlea, filosofoa, medikua eta Ikasketa klasikoetan aditua
Jasotako sariak
Sinesmenak eta ideologia
ErlijioaErromatar Eliza Katolikoa

Julio Zesar Eskaligero[1] —jatorrizko izen-deiturez, Giulio Cesare Scaligero— (Riva del Garda, 1484ko apirilaren 23aAgen, Frantziako Erresuma, 1558ko urriaren 21a) italiar osagilea eta humanista izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bolonian ikasketak egin ondoren, Maximiliano I.a Habsburgokoaren armadan ibili zen gudari. Medikuntzako ikasketak egin zituen urte batzuk geroago, eta Veronan hartu zuen bizilekua. 1528. urtean Erasmok Zizeronen aldekoak eraso zituenean kritika gogorra egin zuen Eskaligerok haren aurka (1531), eta Dolet eta Rabelais ere jarri zituen auzitan. Hipokrates, Teofrasto, Aristoteles eta beste filosofo batzuei buruzko iruzkinak argitaratu zituen.

Obra nagusiak: De causis linguae latinae (1540), In librum Theophrasti de causis plantorum commentarii (1556), In librum de somnis Hippocratis commentarius (1561), Poetica (1561), Poemata (1574), Epigrammatum liber unicus (1583) eta Epistolae (1600).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Julio Zesar Eskaligero Aldatu lotura Wikidatan