Kurgan hipotesia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Indoeuroparren hedapena hipotesi honen arabera.

Kurgan hipotesia arkeologia eta hizkuntzalaritza uztartuta, aitzinindoeuroparren jatorria Kaspiar Itsasoa eta Itsaso Beltzaren artean zegoela Marija Gimbutas ikerlariak 1956an plazaratutako teoria da.[1]

Lurralde horietan, Kalkolito eta Behe Brontze Aroaren artean Kurgan kultura garatu zen, zeinek kurgan izeneko tumulua (errusieraz eta ukraineraz tumulua adierazteko hitza da kurgan) ehorzketarako du ezaugarri nagusia. Marija Gimbutasek eta berarekin bat datozen ikerlariek Kurgan kultura aitzineuroparrekin lotzen dituzte[2]. Lurralde horietatik, ondorengo mendeetan, indoeuropar hizkuntzak Europara eta Iran zein India aldera hedatzekoak ziren.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Thomas, Homer L.; Gimbutas, Marija. (1958-10). «The Prehistory of Eastern Europe. Part I: Mesolithic, Neolithic and Copper Age Cultures in Russia and the Baltic Area» American Journal of Archaeology 62 (4): 433. doi:10.2307/502070. ISSN 0002-9114. (Noiz kontsultatua: 2021-05-14).
  2. Gimbutas (1970) page 156: "The name Kurgan culture (the Barrow culture) was introduced by the author in 1956 as a broader term to replace and Pit-Grave (Russian Yamnaya), names used by Soviet scholars for the culture in the eastern Ukraine and south Russia, and Corded Ware, Battle-Axe, Ochre-Grave, Single-Grave and other names given to complexes characterized by elements of Kurgan appearance that formed in various parts of Europe"

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]