Optimizazio (matematika)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hoberenatze-ebazkizun bat: f(x) funtzioa maximizatzen duen x balioa x0 da. Funtzioaren maximoa f(x0) da.

Matematikan, hoberenatzea edo optimizazioa helburuko funtzio bat maximizatu edo minimizatu egiten duten ebazkizunen azterketa eta ebazpena da. Orokorrean eta zehatzago, hobereneratze-ebazkizun batean:[1]

funtzio baterako, balioa bilatu behar da helburuko funtzioa maximizatzeko, hots egiten duena balio guztietarako; edota minimizatzeko, hots egiten duena balio guztietarako. Ohikoa da, aldi berean, aldagaiak har ditzakeen multzoko balioei buruz murrizketak ezartzea.

Hobeneratzeak aplikazio zabalak ditu: ekonomian, etekinak (helburuko funtzioa) maximizatzeko burutu beharreko ekoizpena (aldagaia) zein den; motore baten errendimendua (helburuko funtzioa) maximizatzeko erantsi beharreko erregaiaren ezaugarri kuantitatibo bat (aldagaia) zehaztea; erreakzio kimiko batek behar duen tenperatura (helburuko aldagaia) minimizatzeko, osagai baten kopurua (aldagaia) zenbat izan behar den.

"Optimizazioa, Programazio lineala" liburuaren azaleko marrazkia (UEU, 1995). Hainbat herritatik pasa behar dela baldintza gisa jarrita ibilbide "optimo" bat bilatzea ohiko ariketa bat izaten da jakintza-arlo honetan. Elena Lazkanoren marrazkian Euskal Herriko hiriburu guztiak bisitatzeko ibilbide batagertzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b Fernandez Gonzalez, Victoria; Jauregi, Ana Zelaia. (1995). Optimizazioa. Programazio lineala. UEU ISBN 978-84-86967-65-9. (Noiz kontsultatua: 2022-04-22).

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]