Presbiterio (arkitektura)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Presbiterioa San Alexandroren elizan, Milanen, Italia.
Artikulu hau arkitektura elementuari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Presbiterio».

Presbiterioa, tenplu edo katedral katoliko batean, aldare nagusiaren aurretik dagoen gunea da. Vatikanoko II. kontzilioa ospatu zen arte, kleroak bakarrik erabil zezakeen, eta, erdialdeko nabetik, harmaila, eskailera edo hesi baten bidez banandua egon daiteke. Koruarentzat egokitutako tokia izan ohi da, baina ez derrigorrez.

Erromaniko eta gotiko estiloetan, absideko kapera nabea edo gurutzadurarekin lotzen duen nabearen zatia da, aurreko definizioarekin bat datorrena. Presbiterioa nabetik edo gurutzaduratik banatzen duen arkua, batez ere erromanikoan, garaipen arku bezala ezagutzen da, eta bere kapitelak, apaindura finagokoak dira.