Edukira joan

Viterbo

Viterbo
Viterbo
Italiako udalerria
Administrazioa
Herrialdea Italia
Italiako eskualdeak Lazio
ProbintziaViterboko probintzia
Izen ofizialaViterbo
Jatorrizko izenaViterbo
Posta kodea01100
ISTAT kodea056059
Geografia
Koordenatuak42°25′07″N 12°06′15″E / 42.4186°N 12.1042°E / 42.4186; 12.1042
Mapa
Azalera406,23 km²
Altitudea326 m
MugakideakBagnoregio, Bomarzo, Canepina, Celleno, Civitella d'Agliano, Graffignano, Marta, Monte Romano, Montefiascone, Ronciglione, Tuscania, Vetralla, Vitorchiano, Caprarola eta Soriano nel Cimino
Demografia
Biztanleria65.949 (2023ko urtarrilaren 1a)
Dentsitatea162 bizt/km²
Informazio gehigarria
Telefono aurrizkia0761
Hiri senidetuakSpringfield, Santa Rosa de Viterbo, Gubbio, Palmi, Nola, Sassari, Campobasso, Albany eta Cluj-Napoca
Katastro kodeaM082
Sailkapen sismikoa2B  
MatrikulaVT
Hizkuntza ofizialaitaliera
comune.viterbo.it

Viterbo[1] Italiako erdialdeko hiria eta izen bereko probintziako (3.612 km2 eta 279.513 biztanle) hiriburua da. Lazion dago, Cimino mendiaren oinetan, Erroma hiriaren ipar-mendebalean.

62.441 biztanle zituen 2009an.

Udalerri mugakideak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Honako udalerri hauek ditu mugakide: Bagnoregio, Bomarzo, Canepina, Celleno, Civitella d'Agliano, Graffignano, Marta, Monte Romano, Montefiascone, Ronciglione, Tuscania, Vetralla, Vitorchiano, Caprarola eta Soriano nel Cimino.

BiztanleriaUrtea20.00030.00040.00050.00060.00070.0001860189019201950198020102040BiztanleriaBiztanleriaren eboluzioa Datu hauek Wikimedia Commonsetik eskuratu dira. Aldaketarik behar izanez gero, han egin dezakezu. Datuen jatorria: 1961-1991 artean[2], 1991etik aurrera, ISTAT.[3]

Biztanleria-piramidea 2026
Guztira: 32.702 gizon, 34.065 emakume
%GizonakAdinaEmakumeak%
0.00
 
100+
 
0.05
0.13
 
95-99
 
0.40
0.80
 
90-94
 
1.41
2.16
 
85-89
 
3.24
2.99
 
80-84
 
4.17
4.88
 
75-79
 
5.79
5.31
 
70-74
 
6.01
5.95
 
65-69
 
6.60
7.44
 
60-64
 
7.54
8.37
 
55-59
 
8.37
8.14
 
50-54
 
8.23
7.43
 
45-49
 
7.07
6.54
 
40-44
 
6.51
6.43
 
35-39
 
5.51
5.96
 
30-34
 
4.86
5.83
 
25-29
 
4.60
5.17
 
20-24
 
4.46
5.02
 
15-19
 
4.52
4.60
 
10-14
 
4.26
3.81
 
5-9
 
3.49
3.03
 
0-4
 
2.89
Iturria: Datu hauek ISTAT estatistika gune ofizialetik eskuratu dira[4]

Etxebizitza eta etxeguneak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

ISTATen zentsu iraunkorraren arabera, 2021ean udalerrian 38.071 etxebizitza zeuden: 30.501 (% 80,1) okupatuta eta 7.570 (% 19,9) hutsik edo noizbehinka erabiliak. 2019an, okupatutako etxebizitzen % 77,4 jabetzan zeuden, % 17,1 alokairuan eta % 5,5 beste titulu batekin.

38.071etxebizitza (2021)
30.501okupatuak
7.570hutsik (% 19,9)

Erabilera (2021)

30.501
7.570
Okupatuak (30.501)Hutsik edo ez-okupatuak (7.570)

Okupatutako etxebizitzen jabetza-erregimena (2019)

77,4
17,1
Jabetzan (77,4)Alokairuan (17,1)Beste titulu batekin (5,5)

2024an 32.164 etxegune (familia) zeuden udalerrian, eta horietatik 14.135 (% 43,9) pertsona bakarrekoak ziren. Etxegune bakoitzeko batez beste 2 kide zeuden.

32.164etxegune (2024)
14.135pertsona bakarrekoak (% 43,9)

Etxeguneak tamainaren arabera (2024)

1 kide14.135
2 kide8.401
3 kide5.288
4 kide3.360
5 kide edo gehiago980
    Datu klimatikoak (Viterbo)    
 Hila   Urt   Ots   Mar   Api   Mai   Eka   Uzt   Abu   Ira   Urr   Aza   Abe   Urtekoa 
Batez besteko tenperatura maximoa (°C) 10 11 14 17 21 25 29 29 25 20 14 10 19
Batez besteko tenperatura minimoa (°C) 1 2 3 5 9 12 15 15 13 9 5 2 7
Pilatutako prezipitazioa (mm) 56 61 48 61 56 56 28 53 58 86 94 69 726
Iturria: [5]

Nekazaritza produktuen merkataritza eta industria (janari industria) dira ekonomia jarduera nagusiak.

Aita Santuen jauregia.

Hiri etruriarra izan zen kolonia erromatar bihurtu baino lehen.

VIII. mendean Aita Santuaren lurraldeetan sartu zen; hiriaren jabetasunak Aita Santuaren eta enperadorearen arteko lehia ekarri zuen.

1257. urtean Aita Santuak bizilekutzat hartu zuen. 1309an Aita Santuak bizitokia Avignonen hartu zuenean hasi zen hiriaren gainbehera.

Ondasun nabarmenak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aipagarriak dira hiriko gune historikoko monumentuak: XII. mendeko katedral erromanikoa, San Sisto, Santa Maria Nuova eta San Giovanni in Zoccoli eliza erromanikoak, San Francesco, Santa Maria della Salute, iturri, klaustro eta Aita Santuaren etxe gotikoak, Alessandri jauregia eta Errenazimentuko Santa Maria della Quercia eliza.

Hiritik hurbil Ferento hiri etruriar-erromatarraren hondakinak eta San Martino al Cimino monasterio zistertarra daude.

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Geografia
Italia
Artikulu hau Italiako geografiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.