Aristotelismo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
ARISTOTELE CHE DI LEGE ("Aristoteles, lege emailea"), capitel del Veneziako Duke Jauregiko kapitela.

Aristotelismoa, Filosofiaren historian, Aristoteles greziarraren pentsamendu eta irakaspenetan oinarritzen diren hainbat filosofia eskolez osatutako multzoa da, orokorrean, Antzinaroan eskola peripatetikoa, Erdi Aroan averroismoa, tomismoa eta eskolastika eta Aro Garaikidean Salamancako eskola, neotismoa eta neoeskolastika.

Goi Erdi Aroan, islamdar zibilizazioak Al-Kindi eta Al-Farabi bezalako filosofoen eskutik Aristotelesen idazlan gehienak gorde zituen, Europan ahaztuak edota ezezagunak ziren artean, kristautasunak Antzinako Greziako filosofoen idazlanak paganoak zirenez gaizki ikusiak eta maiz debekatuak zituelako.

Maimonides juduak bere Harrituen gida idazteko islamdarrengandik bereganatutako aristotelismoan oinarritu zen.

XII. menderarte ez zen Mendebaldeko Europan Aristotelesen idazlan eskuragarririk egon, orduan itzultzaileak Aristotelesen arabierazko idazlanak itzultzen hasi eta Alberto Handia eta Tomas Akinokoak Kristau Teologiaren arabera Aristotelesen idazlanak interpretatu eta sistematizatzen hasi ziren.

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Aristotelismo