Arvo Pärt

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Arvo Pärt
Arvo Pärt.jpg
Bizitza
Jaiotza Paide1935eko irailaren 11 (82 urte)
Herrialdea  Estonia  (1935 -  1940)
 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna  (1940 -  1991)
 Austria  (1980 -
 Estonia  (1991 -
Familia
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Estonian Academy of Music and Theatre
Hizkuntzak alemana
Estoniera
errusiera
Lanbidea
Lanbidea musikagilea
Lantokia(k) Berlin
Lan nabarmenak Für Lennart in memoriam
Adam's Lament
Spiegel im Spiegel
In principio
Für Alina
Jasotako sariak
Kidetza Serbian Academy of Sciences and Arts
Ameriketako Estatu Batuetako Arte eta Letren Akademia
Royal Swedish Academy of Music
Estonian Academy of Sciences
Pontifical Council for Culture
Genero artistikoa Sinfonia
contemporary classical musica
Musika minimalista
Diskoetxea ECM Records
IMDb nm0701736
http://www.arvopart.ee/

Arvo Pärt (ˈɑrvo ˈpært ahoskatua; Paide, 1935eko irailaren 11) estoniar musikagilea da.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Heino Ellerrekin ikasi zuen Tallinngo Kontserbatorioan, 1963. urtea arte. Garai hartan Necrology (1960) idatzi zuen, sobietar agintariak kezkatu zituen lehen konposizio-seriala. 1957-1967 bitartean Estonia Irratian lan egin zuen, grabazio-zuzendari gisa, eta geroago zinemarako musika idatzi zuen. 1968-1971 bitartean Frantzia eta Flandesko Erdi Aroko musikagileen lanak aztertu zituen, Guillaume de Machautetik hasita Josquin des Prezeraino. Aurrerago eliza ortodoxoaren musika aztertzen hasi zen. 1980an Estoniatik alde egin zuen familiarekin Israelera, baina geroxeago Vienara joatea erabaki zuen, eta geroago, 1982an, Berlinera. Nahiz eta bere aurreneko lanetan Sergei Prokofiev eta Dmitri Xostakovitx errusiarren eragina nabari den, hurrengo urteetan alde batera utzi zituen eredu tradizionalak, eta serialismoa erabiltzen hasi zen, lehenbizi, eta material desberdinen collage halako bat geroago (1966, 2. Sinfoni). Europar polifonia baliatu zuen trantsizio-aldi baten ondoren (1971, 3. Sinfonia) heldutasunera iritsi zen eta bere lanik onenak idatzi zituen: Tabula rasa (1977), Passio (1982) eta Miserere (1989). Pärten estiloa, kanpaien errepikan inspiratua, tonu-hizkuntza soilagatik bereizten da, bere edertasun espiritual handiagatik, eta teknika minimalista eta kontrapuntistikoa erabiltzeagatik. Eragin handia izan du Estoniako hurrengo musikagile belaunaldietan (Lepo Sumera eta Erkki-Sven Tüürrengan esaterako) eta europar musikagile askorengan. Pärten musika film askotan erabili da: Väike motoroller (1962), Promised Land (2004), Les Amants du Pont-Neuf (1991), Fahrenheit 9/11, Wit (2001), Swept Away (2002), Gerry (2003), Soldados de Salamina (2002), Elegy (2008).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Arvo Pärt Aldatu lotura Wikidatan