Bigarren hizkuntza

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu

Hiztun baten bigarren hizkuntza bere ama hizkuntza ez den baina bere eremuan mintzatzen den hizkuntza da. Atzerritar hizkuntza, ordea, bere eremutik kanpoko hizkuntza da. Hizkuntza batzuk, hizkuntza laguntzaile izenaz ezagunak, bigarren hizkuntza edo lingua franca moduan erabiltzen dute.

Adibidez, Kanadan frantses hiztunek ingelesa bigarren hizkuntza dute, gaztelania berriz, atzerritar hizkuntza.

George H. J. Weber suitzarrak 1997an munduko bigarren hizkuntza zabalduenak ikertu zuen,[1][2] 1986an Fischer Weltalmanachek egindako ikerketetan oinarriturik. Hona hemen Weltalmanachen eta Ethnologueren datuak:

# Hizkuntza Weltalmanach 1986 Ethnologue.com
1. Frantses 190 milioi 50 milioi
2. Ingeles 150 milioi >430 milioi
3. Errusiera 125 milioi 110 milioi
4. Portuges 28 milioi 15 milioi
5. Arabiera 21 milioi 246 milioi
6. Mandarinera 20 milioi 178 milioi
7. Gaztelania 20 milioi 60 milioi
8. Aleman 9 milioi 28 milioi
9. Japoniera 8 milioi Milioi 1

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Hizkuntzalaritza Artikulu hau hizkuntzalaritzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.