Edukira joan

Dámaso Alonso

Wikipedia, Entziklopedia askea
Dámaso Alonso


Miguel de Cervantes saria

1978 -
Alejo Carpentier - Jorge Luis Borges, Gerardo Diego

Director de la Real Academia Española (en) Itzuli

1968ko abenduaren 5a - 1982ko azaroaren 26a
Ramón Menéndez Pidal - Pedro Laín Entralgo

member of the Real Academia de la Historia (en) Itzuli

1959ko azaroaren 15a - 1990eko urtarrilaren 25a
Jacobo Fitz-James Stuart y Falcó - Felipe Ruiz Martín

Espainiako Errege Akademiako kidea

1948ko urtarrilaren 22a - 1990eko urtarrilaren 25a
Miguel Asín Palacios - Francisco Rodríguez Adrados
Bizitza
JaiotzaMadril1899ko urriaren 22a
Herrialdea Espainia
Lehen hizkuntzagaztelania
HeriotzaMadril1990eko urtarrilaren 25a (90 urte)
Hobiratze lekuaLa Almudenako hilerria
Familia
Ezkontidea(k)Eulalia
Hezkuntza
HeziketaMadrilgo Unibertsitatea
Madrilgo Unibertsitate Konplutentsea
Our Lady of Remembrance College (en) Itzuli
Doktorego ikaslea(k)Ramón Lorenzo
Fernando Lázaro Carreter
Alonso Zamora Vicente
María Josefa Canellada
Alberto Porqueras Mayo
Hizkuntzakgaztelania
Ikaslea(k)
Jarduerak
Jarduerakolerkaria, idazlea, filologoa, hizkuntzalaria, unibertsitateko irakaslea, itzultzailea, literatura-kritikaria eta erromanista
Enplegatzailea(k)Madrilgo Unibertsitate Konplutentsea
Valentziako Unibertsitatea
Jasotako sariak
KidetzaReal Academia Española
Academia Mexicana de la Lengua
Historiaren Errege Akademia
Zientzien Bavariar Akademia
Accademia della Crusca
Real Academia Galega
International Association of Hispanists (en) Itzuli
Real Academia Galega
Linzeen Akademia

Find a Grave: 7752884 Edit the value on Wikidata

Dámaso Alonso (Madril, 1898ko urriaren 22a - Madril, 1990eko urtarrilaren 25a) espainiar filologo eta poeta izan zen. 1978an Miguel de Cervantes saria eman zioten.

Bizitza eta lanak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ramón Menéndez Pidalen ikasle eta lankidea izan zen. Hizkuntza eta literatura espainiarrak irakatsi zituen Espainia, Alemania, Ingalaterra eta Estatu Batuetako unibertsitateetan. 1968tik 1982ra Espainiako Errege Akademiako (Real Academia Española) zuzendaria izan zen.

Ikertzaile eta kritikari gisa, garrantzi handiko lana egin zuen, hala hizkuntzalaritzan nola literaturaren alorrean. Berari zor zaio poesia barroko espainiarrari buruzko ikusmolde berria: Temas gongorinos (1927), La lengua poética de Góngora (1950) eta abar. Herri-poesia ere Dámaso Alonsoren aztergaia izan zen. Halaber, Amado Alonsorekin batera, literatura-estilistika Espainiako literatura-ikerketan sartu zuen.

Poesiaren alorrean, 27ko belaunaldiko olerkari-taldean kokatzen da. Bi aldi bereizten dira haren olerkigintzan. Lehenean, poesia hutsa landu zuen, Juan Ramón Jiménez eta modernisten eragina agertzen zuena: Poemas puros, poemillas de la ciudad (1921), El viento y el verso (1924). Bigarrenean, Oscura noticia (1944) liburuarekin hasia, espainiar gerraondoko literaturaren funtsezko obra sortu zuen: Hijos de la ira (1944). Berak poesia deserrotua deitzen zuena existentziala da: «mundua kaosa eta atsekabea da, eta poesia, ordena eta ainguraren bilaketa amorratua». Hijos de la ira, bestalde, ankerkeria, injustizia, gorroto eta zuzengabekeriaren aurkako protesta-oihua da. Gozos de la vista izenburukoa ere garai hartakoa da. Gerora, beste zenbait obra idatzi zituen: Hombre y Dios (1956), Duda y amor sobre el Ser Supremo (1985) eta abar.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]