Giovanni Paisiello

Wikipedia, Entziklopedia askea
Giovanni Paisiello
PaiselloVigeeLeBrun.jpg
court chapel master (en) Itzuli

1776 - 1785
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakGiovanni Gregorio Cataldo Paisiello
JaiotzaTarento1740ko maiatzaren 9a
Herrialdea Napoliko Erresuma
HeriotzaNapoli1816ko ekainaren 5a (76 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzakitaliera
Irakaslea(k)Francesco Durante (en) Itzuli
Joseph Doll (en) Itzuli
Carlo Cotumacci (en) Itzuli
Girolamo Abos (en) Itzuli
Ikaslea(k)Vincenzo Lavigna
Domenico Puccini (en) Itzuli
Jarduerak
Jarduerakmusikagilea
Lan nabarmenakNina (en) Itzuli
Genero artistikoaopera

IMDB: nm0656941 Musicbrainz: 253b7a54-38a2-41da-a075-7db61a01ab53 Discogs: 1110798 IMSLP: Category:Paisiello,_Giovanni Allmusic: mn0001428624 Edit the value on Wikidata

Giovanni Paisiello (Taranto, Italia, 1740ko maiatzaren 9a - Napoli, Italia, 1816ko ekainaren 5a) musikagilea izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gaztetan eliza musika idatzi zuen batik bat, baina opera bufoarekin zuen zaletasunaz jabeturik, 1764. urtean lehen opera idatzi zuen Boloniarako, Il mondo a rovescio (Mundua hankaz gora). Katalina II.a Errusiakoaren kapera-maisu izan zen San Petersburgon (1776-1784), eta han idatzi zuen opera nagusia, Il Barbiere di Siviglia (1782, Sevillako bizargina), Giuseppe Petroselliniren libretoan oinarrituta.

1784tik 1799ra, Fernando IV.aren musika-zuzendaria izan zen Napolin, hamabost urtez. Aldi hartan idatzi zituen operarik hoberenak. Aipagarriak dira, besteak beste, La Molinara (1788) eta Nina (1789).

1802. urtean Napoleonek Parisa gonbidatu zuen, eta gorteko musika-zuzendaritzaz arduratu zen. Parisko entzuleek, hala ere, ez zuten ondo hartu 1803. urtean idatzi zuen Proserpine opera.

Napolira itzuli zen, eta Josef Bonaparte eta Joachim Muratentzat lan egin zuen, 1815. urte arte. Piccinni eta Cimarosa operagileen lehiakide izan zen. Ehun opera baino gehiago idatzi zituen. Aipatuez gainera, ospetsuak dira: La serva padrona (1769); Don Chisciotte (1769); Achile in Sciro (1778), eta Didone abbandonata (1794). Intermezzoak ere idatzi zituen, eliza-musika (40 meza, Te Deum bat, pasioak) eta musika tresnetarako lanak (hamabi sinfonia, kontzertuak, kuartetoak eta sonatak).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]