Jose Hernandez

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Jose Hernandez
Jose Hernandez
Datu pertsonalak
Izen osoa José Rafael Hernández y Pueyrredón
Jaio 1834ko azaroaren 10a
Chacras de Perdriel (Argentinako Konfederazioa)
Hil 1886ko urriaren 21a
Belgrano, Buenos Aires (Argentina)


José Hernández (Chacras de Perdriel, Argentinako Konfederazioa, 1834ko azaroaren 10 - Buenos Aires, 1886ko urriaren 21) argentinar olerkari, politikari eta kazetaria izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Txikitan biriketako eritasun batek jo zuenez, panpa aldean bizi behar izan zuen zenbait urtez eta bertatik ezagutu zuen gautxoen bizitza gogorra. 1852tik aurrera, bere herrialdeko gatazka politikoetan esku hartu zuen, zentralismoaren aurka, zenbaitetan armak aldean zituela. 1871ean Brasila erbesteratu zen. 1872an Buenos Airesera itzuli ahal izan zen. Urte horretan El gaucho Martín Fierro argitaratu zuen. Uruguain atzerriraturik egon ostean, 1875an Argentinara itzuli eta 1879an diputatu hautatu zuten. 1886ko urriaren 21ean hil zen, Buenos Airesko Belgrano auzoan zuen landetxean[1].

Idazlanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

José Hernández Argentinako poeta nazionala izatera eraman duen Martín Fierro («Matxin Burdin», Txomin Jakakortajarenak euskaratua) hain zuzen ere, gautxoei buruzko poema epikoa da. Herriaren kontzientzian hain errotua den epopeia hori bi zatitan argitaratu zen: El gaucho Martín Fierro (1872) eta La vuelta de Martín Fierro (1879). Beste zenbait obra idatzi zituen, hauen artean La instrucción del estanciero (1882), landetako bizitzari buruzko ezagutza zuzena adierazten duena.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   José Hernández, Biografías y Vidas, biografiasyvidas.com, http://www.biografiasyvidas.com/biografia/h/hernandez_jose.htm. Noiz kontsultatua: 2015-08-18 .

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Jose Hernandez Aldatu lotura Wikidatan