La vita è bella

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
La vita è bella
Filma
Jatorrizko izena La vita è bella, Das Leben ist schön, Life Is great, La vida és bella
Urtea 1997
Generoa film komikoa
film dramatikoa
Herrialdea Italia
Jatorrizko hizkuntza italiera
ingelesa
alemana
Iraupena 116 minutu
Kolorea koloretakoa
Grabazio lekua(k) Erroma
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k) Roberto Benigni
Gidoigilea(k) Roberto Benigni
Vincenzo Cerami

Antzezlea(k)
Roberto Benigni
Nicoletta Braschi
Giorgio Cantarini
Giustino Durano
Horst Buchholz
Amerigo Fontani
Sergio Bustric
Lydia Alfonsi
Pietro De Silva
Marisa Paredes
Giuliana Lojodice
Gina Rovere
Omero Antonutti
Verena Buratti
Andrea Tidona
Richard Sammel
Hannes Hellmann
















Ekoizpena
Ekoizlea Gianluigi Braschi
Elda Ferri

Konpainia ekoizlea Melampo Cinematografica
Cecchi Gori Group

Ekoizle eragilea Vittorio Cecchi Gori
Edizioa Simona Paggi
Ekoizpen-diseinatzailea Danilo Donati
Bestelako lanak
Musikagilea Nicola Piovani
Argazki-zuzendaria Tonino Delli Colli
Jantzi-diseinatzailea Danilo Donati
Sariak
Kanpo loturak
http://www.miramax.com/movie/life-is-beautiful

La vita è bella (euskaraz "Bizitza ederra da") Roberto Benigni italiar zinema zuzendariaren filma bat da.

Sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Zazpi Oscar Sarietarako izendatua izan zen, azkenik hiru sari bereganatu zituelarik: Gizonezko aktore onenaren Oscar Saria (Roberto Benigni), Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Saria eta Soinu banda onenaren Oscar Saria (Nicola Piovani).

Bestalde, 1998ko Canneseko Zinemaldian ere sari nagusia irabazi zuen.

Sinopsia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.

Benignik bere filma fabula gisa definitzen du: Guidok bere emaztea izango den Dora nolabait erakartzen saiatzen da. Urteetara Giosué izeneko seme bat dute, Guidok jolasak asmatzen dizkiolarik. Zoritxarrez aita-semeak nazi kontzentrazio esparru batean sartzen dituzte. Han, Guidok semeari bertako lan gogorra eta tratu txarrak joko bat direla sinistaraziko dio, jokoaren saria 1000 puntu lortu ezkero tanke bat irabaztea dela esanez. Ideia honekin, Guidok semeari kontzentrazio esparruko bizimodu latza ezkutatu eta haren bizitza jasangarriagoa egitea lortzen du.

Filmerako hautatutako musikak bere nolabaiteko ipuin giroa ahalbideratzen du: izatez, pertsonaia bakoitza filmean agerpena egitean euren berezko doinua dutelarik (bikotearen doinua, mutikoaren doinua, etab.).

Aktoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]