Louis-Alexandre Berthier

Wikipedia, Entziklopedia askea
Louis Alexandre Berthier» orritik birbideratua)
Louis-Alexandre Berthier
Louis-Alexandre Berthier.png
Frantziako Gerra ministro


Frantziako parea

Bizitza
JaiotzaVersailles1753ko azaroaren 20a
Herrialdea Frantzia
Lehen hizkuntzafrantsesa
HeriotzaBamberg1815eko ekainaren 1a (61 urte)
Hobiratze lekuaTegernsee Abbey (en) Itzuli
Heriotza moduasuizidioa: erorikoa
Familia
AitaJean Baptiste Berthier
AmaMarie Françoise L'Huillier de La Serre
Ezkontidea(k)Maria Elisabet Bavarian
Seme-alabak
Anai-arrebak
Hezkuntza
Hizkuntzakfrantsesa
Jarduerak
Jarduerakeskultorea, politikaria, militarra eta ingeniaria
Jasotako sariak
Zerbitzu militarra
Adar militarraFrantziako Indar Armatuak
GraduaInperioko mariskal
Parte hartutako gatazkakNapoleondar Gerrak

Find a Grave: 44898354 Edit the value on Wikidata

Louis-Alexandre Berthier, Wagrameko 1. Printzea, Neuchâtelgo Printze subiranoa (Versailles, 1753ko azaroaren 20a - Bamberg, 1815eko ekainaren 1a) frantziar mariskala izan zen.

Aita militarra zen eta Louis-Alexandre hamazazpi urterekin sartu zen armadan. 1780an Ameriketako Estatu Batuen Independentzia Gerran parte hartu zuen. Monarkikoa Frantziako Iraultzan, Luis XVI.a Frantziakoaren izebei ihes egiten lagundu zien.

1793tik 1795era Vendéeko Gerran parte hartu zuen. Paper garrantzitsu bat izan zuen Rivoliko guduan Italiako kanpainan. 1798an Italia inbaditu eta Pio VI.a Aita Santua preso hartu zuen.

Napoleoni Egiptora lagundu zion eta Brumaireko estatu-kolpean babestu zuen. 1799an Gerrako ministro izendatu zuten eta hurrengo urtean Marengoko guduan parte hartu zuen.

San Ildefonsoko Hirugarren Ituna negoziatu zuen Espainian eta horren emaitza Louisianaren erosketa izan zen.

1806tik 1814ra Neuchâtelgo printze subiranoa izan zen, Napoleonek izendatua. Inperioko mariskal ere izendatua izan zen.

Ondorengo urteetan Iberiar Penintsulako Gerran, Bostgarren Koalizioko Gerran eta Errusiako frantziar inbasioan parte hartu zuen eta Wagrameko printze eta Valangingo duke izendatu zuten.

1814an bakeak egin zituen Borboiekin eta Luis XVIII.a Frantziakoarekin batera Parisen sartu zen. Waterlooko gudua baino egun batzuk lehenago hil zen, egoera susmagarrian, leiho batetik erorita.

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]