Lucien Bonaparte

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Lucien Bonaparte
François-Xavier Fabre (Studio) - Portrait de Lucien Bonaparte.jpg
Barne Arazoetako ministroa

1799ko abenduaren 25a - 1800ko azaroaren 7a
Bostehunen Kontseiluaren kidea


Frantziako parea


Senatu kontserbadoreko kidea


seat 32 of the Académie française Itzuli

Bizitza
Jaiotza Ajaccio1775eko maiatzaren 21a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Viterbo1840ko ekainaren 29a (65 urte)
Heriotza modua : urdaileko minbizia
Familia
Aita Carlo Buonaparte
Ama Maria Laetizia Ramolino
Ezkontidea(k) Christine Boyer Itzuli  (1794ko maiatzaren 4a -
Alexandrine de Bleschamp Itzuli  (1803 -
Seme-alabak
Anai-arrebak
Leinua House of Bonaparte Itzuli
Hezkuntza
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak politikaria, diplomazialaria eta idazlea
Lantokia(k) Paris
Jasotako sariak
Kidetza Bostehunen Kontseilua
Frantses Akademia
Alemaniar Arkeologia Institutua
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Erromatar Eliza Katolikoa
Lucien-Bonaparte Autograph.svg

Lucien Bonaparte (Ajaccio, 1775eko maiatzaren 21a - Viterbo, 1840ko ekainaren 29a) Napoleon I.aren anaia izan zen.

Bostehunen Kontseiluko lehendakaria izan zen; parte hartu zuen Brumario 18ko estatu-kolpea prestatzen, eta funtsezkoa izan zen estatu-kolpeak aurrera egin zezan. Barne ministroa (1799), Enbaxadore Espainian (1800), Frantziako Tribunat biltzar bereziko lehendakaria izan zen 1802tik aurrera. Napoleonen gehiegizko ahalmenaren aurka agertu ondoren, Erromara jo zuen eta gero Caninon hartu zuen egoitza, bertako printze bihurtuz. Luis Luziano Bonaparte printze eta euskalariaren aita izan zen. Bere oroitzapenak biltzen dituen liburu bat idatzi zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Lucien Bonaparte Aldatu lotura Wikidatan