Mariano Navarro Rubio

Wikipedia, Entziklopedia askea
Mariano Navarro Rubio
Daroca a Mariano Navarro Rubio.jpg
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1967ko azaroaren 6a - 1971ko azaroaren 12a
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1965eko abenduaren 20a - 1967ko azaroaren 15a - Juan José Espinosa San Martín (en) Itzuli
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1961eko maiatzaren 31 - 1964ko ekainaren 6a
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1958ko maiatzaren 16a - 1961eko apirilaren 18a
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1955eko maiatzaren 14a - 1958ko apirilaren 14a
Francisco Gómez de Llano (en) Itzuli
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1949ko maiatzaren 13a - 1952ko apirilaren 5a
COA Spain 1945 1977.svg
Gorte frankistetako prokuradorea

1946ko maiatzaren 12a - 1949ko apirilaren 6a
Escudo de España (mazonado).svg
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

Bizitza
Jaiotza Burbáguena1913ko azaroaren 14a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Madril2001eko azaroaren 3a (87 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak politikaria, ekonomialaria, gudaria eta abokatua
Lantokia(k) Madril
Jasotako sariak
Kidetza Zientzia Moral eta Politikoen Errege Akademia
Zerbitzu militarra
Gradua jeneral
Parte hartutako gatazkak Espainiako Gerra Zibila
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa katolizismoa

Mariano Navarro Rubio (Burbáguena, Teruel, 1913ko azaroaren 14a - Madril, 2001eko azaroaren 3a) espainiar politikari eta abokatua izan zen.

Zuzenbide ikasketak egin zituen Zaragozako Unibertsitatean. Espainiako Gerra Zibila hasi zenean, nazionalisten taldearekin joan zen boluntario, eta hainbat domina eman zizkioten. Banco Popular Español erakundearen aholkulari izan zen, 1955ean Obra Publikoetako Ministerioaren idazkariorde egin zuten arte. 1957an Haziendako ministro izendatu zuten, eta 1966an Espainiako Bankuko gobernadore. 1970ean kargua utzi behar izan zuen Matesa aferan nahastuta zegoelako susmopean. Politika utzi, eta enpresa pribatuan aritu zen gero lanean. Hainbat liburu idatzi zituen: El capitalista plural, La corriente social eta Ser rey, besteak beste.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]