Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)
Plevna monument.jpg
Moskuko Kitai-gorod auzoko Plevna kapera
Data 1877ko apirilaren 24a1878ko martxoaren 3a
Lekua Balkanak, Kaukaso
Emaitza Errusiar garaipena
San Stefanoko ituna, Berlingo ituna
Gudulariak
 Errusiar Inperioa
Samara flag.png Bulgariar boluntario
 Errumania
 Serbia
 Montenegro
 Otomandar Inperioa
Buruzagiak
Mikhail Skobelev
Mikhail Nikolaevitx Errusiakoa
Mikhail Loris-Melikov
Joseph Gourko
Ivan Lazarev
Karlos I.a Errumaniakoa
Kosta Protić
Ahmed Pasha
Osman Pasha
Suleiman Pasha
Mehmed Ali Pasha
Veisel Pasha
Indarrak
Errusia — 737.355

Errumania — 60.000 Bulgaria — 40.000
Serbia — 81.500
Montenegro — 25.000

Otomandar Inperioa — 281.000

Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)[1] (turkiera: 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı; errusieraz: Русско-турецкая война (1877—1878 гг.)) Otomandar Inperioaren eta Errusiar Inperioak zuzenduriko herrialde ortodoxo batzuen koalizioaren arteko gerra izan zen. Balkanetan eta Kaukason borrokatuta, XIX. mendean jaioberriko nazionalismoak eta Krimeako Gerraren osteko errusiar inperialismoak eragin zuen.

Gerraren ondorioz, Errusiak zenbait probintzia lortu zituen Kaukason: Kars eta Batumi. Errumaniako printzerriak, Serbia eta Montenegro, ordurako de factozko burujabetza zutenak, bere independentzia aldarrikatzeko gai izan ziren. Otomandarren okupaziopean bost mende pasa ondoren (1396–1878), Bulgariak bere estatua berreskuratu zuen: Bulgariako printzerria Danubio eta Balkanen artean hedatu zen, Sofian bere hiriburu berria ezarriz. Berlingo itunean Austria-Hungariak Bosnia-Herzegovina eta Erresuma Batuak Zipre har zitzatela erabaki zuten.

Galeria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Errusia-Turkia Gerra (1877–1878) Aldatu lotura Wikidatan


Historia Artikulu hau historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.