Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)
| Errusia-Turkia Gerra (1877–1878) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Moskuko Kitai-gorod auzoko Plevna kapera |
|||||||
|
|||||||
| Gudulariak | |||||||
 Errusiar Inperioa Bulgariar boluntario Errumania Serbia Montenegro |
 Otomandar Inperioa |
||||||
| Buruzagiak | |||||||
| Mikhail Skobelev Mikhail Nikolaevitx Errusiakoa Mikhail Loris-Melikov Joseph Gourko Ivan Lazarev Karlos I.a Errumaniakoa Kosta Protić |
Ahmed Pasha Osman Pasha Suleiman Pasha Mehmed Ali Pasha Veisel Pasha |
||||||
| Indarrak | |||||||
| Errusia — 737.355 Errumania — 60.000 Bulgaria — 40.000 |
Otomandar Inperioa — 281.000 | ||||||
Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)[1] (turkiera: 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı; errusieraz: Русско-турецкая война (1877—1878 гг.)) Otomandar Inperioaren eta Errusiar Inperioak zuzenduriko herrialde ortodoxo batzuen koalizioaren arteko gerra izan zen. Balkanetan eta Kaukason borrokatuta, XIX. mendean jaioberriko nazionalismoak eta Krimeako Gerraren osteko errusiar inperialismoak eragin zuen.
Gerraren ondorioz, Errusiak zenbait probintzia lortu zituen Kaukason: Kars eta Batumi. Errumaniako printzerriak, Serbia eta Montenegro, ordurako de factozko burujabetza zutenak, bere independentzia aldarrikatzeko gai izan ziren. Otomandarren okupaziopean bost mende pasa ondoren (1396–1878), Bulgariak bere estatua berreskuratu zuen: Bulgariako printzerria Danubio eta Balkanen artean hedatu zen, Sofian bere hiriburu berria ezarriz. Berlingo itunean Austria-Hungariak Bosnia-Herzegovina eta Erresuma Batuak Zipre har zitzatela erabaki zuten.
Galeria [aldatu]
-
Islamiar errefuxiatuak Hagia Sofian
-
Turkiar errefuxiatuak Shumenen
-
San Stefanoko itunaren sinadura
-
Osman Pasha Plevnan amore ematen
-
Shipka monumentua
-
Kaukasoko gerraren mapa
-
Bajazeteko gudua
).png)
Erreferentziak [aldatu]
 |
Artikulu hau historiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
