Enrique Díez Canedo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Enrique Díez Canedo
ENRIQUE DIEZ CAÑEDO 1879 - 1944 ESCRITOR ESPAÑOL (13451192435).jpg
Bizitza
Jaiotza Badajoz1879ko urtarrilaren 7a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Mexiko1944ko ekainaren 7a (65 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak gaztelania
alemana
Lanbidea
Lanbidea poeta, diplomazialaria, idazlea, itzultzailea eta literatura-kritikaria
Kidetza Real Academia Española
Genero artistikoa olerkigintza

Enrique Díez Canedo (Badajoz, 1879ko urtarrilaren 7a - Mexiko, 1944ko ekainaren 7a) espainiar idazle eta itzultzailea zen.

Gurasoak hil zitzaizkionean, Madrilera joan zen, eta han Zuzenbideko ikasketak egin zituen. Gero, Arte eta Ofizioetako eskolan artearen historia irakatsi zuen; eta Hizkuntza Eskolan hizkuntza eta literatura frantsesa irakatsi zituen. Garaiko hainbat aldizkari eta egunkaritan kolaboratu zuen. Manuel Azañaren laguna izan zen.

Beste askoren artean, Heinrich Heine, Francis Jammes, Michel de Montaigne, John Webster, H. G. Wells, Eugenio d'Ors, Walt Whitman eta Paul Verlaine idazleen lanak itzuli zituen; horietako batzuk La poesía francesa moderna (1913, Frantziako poesia modernoa) bilduman. Arte- eta literatura-kritikaria izan zen, batez ere. Haren lan aipagarri batzuk: Los dioses del Prado (1931, Pradoko jainkoak); El teatro y sus enemigos (1939, Antzerkia eta bere etsaiak); Conversaciones literarias (1921, Literatura Elkarrizketak) idazkiak; eta Versos de las horas (1906, Orduen bertsoak); La sombra del ensueño (1910, Ameskeriaren itzala); eta Epigramas americanos (1928, Ameriketako epigramak) poema-liburuak.

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]