Eskoliosi

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Ohar medikoa
Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Eskoliosi

Amanda-Scoliosis.JPG

Eskoliosi gogorra jasaten zuen XIII.-XIV. mendeko emakumea, 35 urte zituela hil zena.
Deskribapena
Mota bone structure disease Itzuli, spinal disease Itzuli, spinal curvature Itzuli
zantzu medikoa
Espezialitatea Ortopedia
Identifikatzaileak
GNS-10-MK M41
GNS-9-MK 737
GNS-10 M41
GNS-9 737
DiseasesDB 26545
MedlinePlus 001241
eMedicine 001241
MeSH D012600 eta D012600
Disease Ontology ID DOID:0060249 eta DOID:0060249

Eskoliosi (antzinako grezieraz: σκολίωσιςskoliosis, "okertua"[1]) bizkar hezurraren alboranzko okerdura da[2] eta "S" edo "C" forma har dezake. Eskoliosia sortzetikoa, idiopatikoa edo neuromuskularra izan daiteke.[3] Batzuetan kurbaren tamaina egonkorra da jaiotzetik eta beste batzuetan adinarekin aldatuz doa[4]. Eskoliosia arina bada ez du arazo handirik sortzen, baina larria bada arnasketa ekidin dezake[5]. Normalean ez du minik ematen[6].

Epidemiologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

10º edo gutxiagoko eskoliosiak, populazioaren %1,5- %3ari eragiten dio [7].  20º edo gehiagoko kurbadun eskoliosien prebalentzia berdintsua da emakume eta gizonetan. Oso ohikoa da haurtzaro berantiarrean [8].

Etiologia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskoliosi kasuen %65a idiopatikoak dira, %15a sortzetikoak edo jaiotzekoak eta %10a gaixotasun neuromuskularren ondorio dira. [9]

  • Eskoliosi kasu arruntenean, hots, nerabeen eskoliosi idiopatikoen kasuan [10], ez da kausa zehatzik aurkitu. Hala ere, orokorrean uste da faktore desberdinek eragiten dutela patologia honetan, hala nola faktore genetikoek [11][12]. Izan ere, CHD7 izeneko gene bat aurkitu da eskoliosiaren forma idiopatikoarekin lotura daukana.
  • Sortzetiko eskoliosien kausa nagusia ornoen sortzetiko anomalia bat da.
  • Gaixotasun neuromuskular baten ondorioz sortutako eskoliosiak nerabezaroan zehar gara daitezke [13].

Orokorrean, eskoliosia nerabezaroko hazkuntza azkarraren ondorioz agertzen da edo egiten du okerrera.

Arrisku faktoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Adina: haurtzaroa (haurdunaldiko 4-6 astetik 3 urte arte), gaztaroa (4-10 urte artean), nerabezaroa (11- 17 urtetara).
  • Familia aurrekariak, eskoliosia gaixotasun hereditarioa baita.

Sailkapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiru dira eskolisiosi mota nagusiak:

  • Sortzetiko eskoliosia: jaiotzetik agertzen dira anomaliak bizkarrezurrean.
  • Eskoliosi idiopatikoa: jatorri ezezagunekoa da. Mota honen barruan haurrena, gazteena, nerabeena edo helduena bereizten dira, gaixotasunaren hasiera data kontuan hartzen delarik.
  • Eskoliosi neuromuskularra:arantza bifidoaren gaixotasunek, burmuineko paralisiak, arantza muskuluen atrofiak edo trauma fisikoren baten sintoma sekundario gisa agertzen denean.

Koadro klinikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Behin hezurren heltze prozesua amaitzen dela, zailagoa da eskoliosia pairatzea. Horrez gain, nabarmentzekoa da kasu larrienek birikien gaitasuna murriztu dezaketela; bihotzaren gain egiten den presioa dela eta, gaixoaren gaitasun fisikoak murriztuz (ariketa fisikoa…).

Eskoliosi sintomen artean honako hauek ager daitezke:

Eskoliosiarekin erlazionatutako gaixotasunak:

Diagnostikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskoliosia daukaten pazienteak patologia honen azpian kausaren bat dagoen zehazteko azterketa jakin batzuk egiten dira. Azterketa fisikoan, ondorengoa ebaluatzen da:

  • Azala: “kafesne” orbanen bila, hauek neurofibromastosiaren seinale baitira.
  • Oina
  • Erreflexu abdominalak
  • Tonu-muskularra: elastikotasuna neurtzeko.

Beste diagnostikorako frogetako bat Adams-en aurreranzko flexioa da [14]. Froga honetan, pazienteari aurrerantz makurtzeko eskatzen zaio. Froga honetan goragune bat somatzen bada eskoliosia aukeretako bat izango da eta erradiografiak atera beharko dira diagnostikoa egiaztatzeko.

Hortaz gain, eskoliometroa erabil daiteke gaixotasuna diagnostikatzeko [15]. Bestalde, pazientearen martxa eta bestelako anomalietako seinaleak (adibidez: arantza bifidoa, lipomak edo hemangiomak) ebaluatzen dira. Gainera, azterketa neurologikoa ere burutu daiteke eskoliosia diagnostikatzeko.


Eskoliosiaren jarraipenerako erabiltzen den teknikarik ohikoena erradiografiak dira, zeintzuk plano koronalean eta sagitalean egiten diren eskoliosi eta bizkarraren berezko okerdurak (2 zifosi eta 2 lordosi) ebaluatzeko. Hortaz gain, teknika honek eskoliosi mota sailkatzeko ere balio du. Hazten ari diren banakoetan 3-12 hilabetero ateratzen dira erradiografiak, eskoliosiaren progresioa aztertzeko.

Eskoliosiaren okerdura neurtzeko teknikarik erabiliena Cobb-en angeluaren neurria da.

Froga genetikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Genoma aztertzeko ikerketei esker, genetistek DNAko nukleotidoen polimorfismo markadoreak aurkitu dituzte. Polimorfismo hauek, lotura handia daukate nerabezaroko eskoliosi idiopatikoarekin.

Eskoliosia okerdura biomekaniko baten moduan ere definitzen da. [16]

Tratamendua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tradizionalki, eskoliosiaren tratamendua konplexua da eta okerduraren larritasunaren eta hezurren garapen mailaren araberakoa da. Azken finean, bi faktore horiek baldintzatuko dute gaixotasunak aurrera egiteko aukera. Ohiko aukerak hauexek dira:

  1. Behaketa
  2. Fisioterapia
  3. Kortse dortsolunbarra
  4. Kirurgia

Gaur egun, azken hiru tratamendu horien eragina eztabaida handia sortzen duten gaiak dira.

Kortse dortsolunbarra[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kortse dortsolunbarra.

Kortse dortsolunbarra gaixoaren hezurrak soberakinak sortu dituenean aplikatzen da, kurba mantentzeko edota progresioa saihesteko (batez ere, gerora kirurgia egin behar ez izateko). Heldu batzuetan minari aurre egiteko erabiltzen da.Teknika hau aurrera eramateko, gailua bizkarraldean kokatzen da, hau inguratzen duelarik (nahiz eta, batzuetan leporaino hedatzen den). Ohikoena OTLS aparailu ortopedikoa da; besapeetan finkatzen da eta aldaketaraino luzatzen da. Kristal zuntzezkoa edo plastikozkoa izan ohi da. Orokorrean 22-23 orduz jantzi behar da, bizkarrezurraren okerdurak zanpatuz. Gailuaren eraginkortasuna hainbat faktorek baldintzatuko dute: diseinua, profesionalaren abilezia, gaixoaren konpromisua, etab. Hala ere, aparailu ortopediko hauek badituzte hainbat desabantaila: kalte emozionalak, kalte fisikoak, ariketa fisikoa egiteko zailtasuna (urdailaren gainean presio handia ezartzen baita, arnasketa zailduz), besoko pisu galera (haurretan), etab. Aipatzekoa da haurretan eta gazteetan badaudela kasuak non igeltsuzko txaketa baten erabilera goiztiarrak aparatu ortopedikoak ordezkatzen dituen.

Kirurgia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kirurgia progresio handiko okerduretan ematen da. Hortaz gain, arantza bifidoko eta burmuineko paralisietako okerduren kasuan ere praktikatzen da, okerdurek arazoak sortzen baitituzte funtzio biologikoetan.

Eskoliosirako kirurgia bizkarrezurreko kirurgilari espezializatu batek burutzen du. Hainbat arrazoi desberdinengatik, orokorrean, ia ezinezkoa da eskoliosi bat guztiz zuzentzea. Hala ere, egiten diren zuzenketek oso emaitza onak edukitzen dituzte.

Instrumentazio bidezko ornoen fusioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kirurgia bidezko tratamendua eta bere ondorioak.

Eskoliosi kasuetan gehien erabiltzen den praktika kirurgikoa da. Praktika honetan, hezurra ornoetan sartzen da. Sartutako hezurra osatzean, hezur masa solido bihurtzen da eta bizkarrezurra zurruntzen da. Honek eskoliosiaren okertzea ekiditen du. Ebakuntza hau aurretik edo atzetik egin daiteke, baina gehienetan atzetik egiten da. Kasu larrienetan, bi aldeak konbinatuz egiten da ebakuntza. Ebakuntza honetan, jatorriz, ez zen metalik erabiltzen. Gerora, 1962an Paul Harringtonek metalezko instrumentaziozko teknika erabili zuen lehenengo aldiz. Harringtonen instrumentuaren ahulguneetako bat garezurrean posizio bat lortu ezina izan zen. Gaur egungo sistemak, desoreka sagitalari eta Harringtonen metalezko instrumentuen ahulguneari irtenbidea aurkitzen saiatzen ari dira. Irtenbide honek, torlojuak, alanbreak… inplikatzen ditu.  Orokorrean, praktika honek oso emaitza onak ditu. Ebakuntza hau jasan duten pazienteek bizi-ohitura arruntak dituzte, inolako muga gabe.

Eskoliosiak deformazio toraziko bat sortzen duen kasuetan, costoplasty izeneko ebakuntza bat egiten zaio pazienteari emaitza estetiko hobea lortzeko helburuaz. Horrelako praktika kirurgikoa, instrumentu bidezko fusio ebakuntza bat jasan ondoren edozein momentutan egin daiteke. Hala ere, aipatzekoa da ebakuntza honen arrakasta bizkarrezurrak kaxa torazikora biratzeko daukan gaitasunaren araberakoa izango dela.

Arazoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ebakuntza honetako arriskua %5 ingurukoa da. Arazo posibleen artean honako hauek egon daitezke: ehun bigunen hantura, arnas nahasteak, odol-jarioa eta lesio nerbiosoak. Hala ere, gaur egungo ikerketa batzuen arabera, ebakuntza jasan eta bost urtetara pazienteen %5ak beste ebakuntza bat behar izaten du.[17][18]

Fusiorik gabeko kirurgia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Inplante berriak garatu dira zeintzuek helburutzat bizkarrezurraren fusioa atzeratzea dute. Horrela, paziente gazteen bizkarrezurraren hazkuntza ahalbidetzeko.

Zaldi buztanaren sekzioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskoliosiaren kausa lesio neurologiko bat denean (zaldi buztanaren tentsioa ez-ohikoa) neurozirujauak parte har dezake tratamenduan. 1993tik erabiltzen den tratamendu honen emaitza onek itxaropen handia ematen dute, gaixotasunaren efektuaz gain bere kausak ere erasotzen dituelako.[19] Praktika kirurgiko honen erantzunak bizkarrezurraren okerduraren arabera desberdinak dira, bere progresioa geldiarazten du eta bizkarrezurraren okerdura hobe dezake fisioterapia sesio egokiekin batera.

Pronostikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskoliosi kasu errealen adibideak emakume gazteetan.

Patologia honen pronostikoa progresio aukeren menpe egongo da. Orokorrean, gero eta okerdura handiagoa izan, okerdura txikietan baino eboluzio arrisku handiagoa egongo da. Bestalde, okerdurak torax aldean kokatzen direnean edo bikoiztuta badaude, progresio arriskua handiagoa izango da, gerri aldeko edo gerri eta toraxaren aldean agertzen direnekin alderatuz. Horrez gain, oraindik hezurrak guztiz osatuta ez dituzten gaixoen eskoliosiak ere azkarrago egin dezakete aurrera (batez ere, nerabezaroko hazkuntza bizitzen dauden gaixoak). Emakumeetan progresio arriskua handiagoa dela zehaztu izan da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Harper, Douglas Online Etymology Dictionary Dictionary.com.
  2. (Ingelesez) Nancy Garrick, Deputy Director (2017-04-07) «Scoliosis in Children and Adolescents» National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  3. McAviney, Jeb (9/2/14) Never Misdiagnose Scoliosis Again Australia: Scolicare Chiropractors Assoc Australia 15-16 or..
  4. (Ingelesez) Reference, Genetics Home «Adolescent idiopathic scoliosis» Genetics Home Reference . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  5. (Ingelesez) Skaggs, David L.; Redding, Gregory J.; Andras, Lindsay M.; Yang, Scott (2016-01-01) «Early-Onset Scoliosis: A Review of History, Current Treatment, and Future Directions» Pediatrics (1): e20150709 doi:10.1542/peds.2015-0709 ISSN 0031-4005 PMID 26644484 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  6. «Wolters Kluwer Health - Article Landing Page» pt.wkhealth.com doi:10.5435/jaaos-d-14-00037 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  7. Tachdjian's pediatric orthopaedics (3rd ed. argitaraldia) Saunders 2002 ISBN 072165682X PMC 44768759 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  8. 1936-, Marieb, Elaine Nicpon, (1998) Human anatomy & physiology (4th ed. argitaraldia) Benjamin/Cummings ISBN 0805343601 PMC 37322160 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  9. S., Agabegi, Steven (2008) Step-up to medicine (2nd ed. argitaraldia) Lippincott Williams & Wilkins ISBN 9780781771535 PMC 181862779 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  10. (Gaztelaniaz) «Escoliosis idiopática en niños - Etapas, síntomas y tratamiento.» Escoliosis 2017-03-17 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  11. 1936-, Marieb, Elaine Nicpon, (1998) Human anatomy & physiology (4th ed. argitaraldia) Benjamin/Cummings ISBN 0805343601 PMC 37322160 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  12. (Ingelesez) Ogilvie, James; Braun, John; Argyle, VeeAnn; Nelson, Lesa; Meade, Mary; Ward, Kenneth (2006-03-01) «The Search for Idiopathic Scoliosis Genes» Spine (6): 679–681 doi:10.1097/01.brs.0000202527.25356.90 ISSN 0362-2436 PMID 16540873 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  13. [http://www.healthcommunities.com/health-topics/kids-health.shtml «Kids� Health and Wellness Information - HealthCommunities.com»] www.healthcommunities.com . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  14. «Scoliosis symptoms - pain, flat back, screening, self-assessment.» www.iscoliosis.com . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  15. (Ingelesez) What is a Scoliometer? . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  16. (Ingelesez) Ogilvie, James (2010-02-01) «Adolescent idiopathic scoliosis and genetic testing» Current Opinion in Pediatrics (1): 67–70 doi:10.1097/MOP.0b013e32833419ac ISSN 1040-8703 PMID 19949338 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  17. Hawes, Martha (2006-10) «Impact of spine surgery on signs and symptoms of spinal deformity» Pediatric Rehabilitation (4): 318–339 ISSN 1363-8491 PMID 17111548 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  18. (Ingelesez) Weiss, Hans-Rudolf; Goodall, Deborah (2008-12) «Rate of complications in scoliosis surgery – a systematic review of the Pub Med literature» Scoliosis (1) doi:10.1186/1748-7161-3-9 ISSN 1748-7161 PMID 18681956 PMC PMC2525632 . Noiz kontsultatua: 2019-03-07.
  19. (Gaztelaniaz) Royo-Salvador, M.B (1997) Nuevo tratamiento quirúrgico para la siringomielia, la escoliosis, la malformación de Arnold-Chiari, el kinking del tronco cerebral, el retroceso odontoideo, la impresión basilar y la platibasia idiopáticas REV NEUROL 25 (140) or..

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Eskoliosi Aldatu lotura Wikidatan
Gai honi buruzko informazio gehiago lor dezakezu Scholian