Hélène Carrère d'Encausse

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hélène Carrère d'Encausse
Hélène Carrère d’Encausse par Claude Truong-Ngoc sept 2013.jpg
31. Q3254304 Itzuli

1999ko urriaren 21a -
Maurice Druon (en) Itzuli
European Parliament logo.svg
Europarlamentaria

1994ko uztailaren 19a - 1999ko uztailaren 19a
Barrutia: Frantzia
Hautetsia: 1994 European Parliament election (en) Itzuli
17. seat 14 of the Académie française (en) Itzuli

1990eko abenduaren 13a -
Jean Mistler (en) Itzuli
Bizitza
Izen osoa Hélène Zourabichvili
Jaiotza Parisko 16. barrutia1929ko uztailaren 6a (91 urte)
Herrialdea  Frantzia  (1950 -
Familia
Aita Giorgi Zurabishvili
Seme-alabak
Anai-arrebak
Hezkuntza
Heziketa Parisko Ikasketa Politikoetako Institutua
Pariseko Letren Fakultatea 1963) Doctorate in France (en) Itzuli
Tesi zuzendaria Maxime Rodinson (en) Itzuli
Roger Portal (en) Itzuli
Doktorego ikaslea(k) Anne Nivat (en) Itzuli
Taline Ter Minassian (en) Itzuli
Bruno Drweski (en) Itzuli
Jean-Robert Raviot (en) Itzuli
Luc Lévy (en) Itzuli
Hizkuntzak frantsesa
errusiera
Jarduerak
Jarduerak politikaria eta historialaria
Enplegatzailea(k) Parisko Ikasketa Politikoetako Institutua
University of Paris 1 Pantheon-Sorbonne (en) Itzuli
College of Europe (en) Itzuli
Lan nabarmenak The Split Empire (en) Itzuli
Russia Between Two Worlds (en) Itzuli
Jasotako sariak
Kidetza Frantses Akademia
Zientzien Errusiar Akademia
Commission de la nationalité (en) Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Errepublikaren Aldeko Batasuna

Hélène Carrère d'Encausse (Paris, Frantzia, 1929ko uztailaren 6a) historialaria eta politologoa da. Sobietar Batasuna aztertu du batik bat bere liburuetan.

Frantses Akademiako kide da 1990az geroztik.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Literatura[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • L'Union Soviétique de Lénine à Staline, Éditions Richelieu, 1972, 442 p.
  • L'Empire éclaté, París, Flammarion, 1978, 320 p.
  • Le Pouvoir confisqué. Gouvernants et gouvernés en URSS, París, Flammarion, 1980, 336 p.
  • Le Grand Frère: l'Union soviétique et l'Europe soviétisée, París, Flammarion, 1983, 384 p.
  • La Déstalinisation commence, París, Complexe, 1984, 208 p.
  • Ni Paix ni Guerre: le nouvel empire soviétique ou du bon usage de la détente, París, Flammarion, 1986, 396 p.
  • Le Grand Défi: bolcheviks et nations, 1917-1930, París, Flammarion, 1987, 340 p.
  • Le Malheur russe. Essai sur le meurtre politique, París, Fayard, 1988, 560 p.
  • La Gloire des nations ou La fin de l'empire soviétique, París, Fayard, 1990, 492 p.
  • Victorieuse Russie, París, Fayard, 1992, 440 p.
  • L'URSS de la Révolution à la mort de Staline, 1917-1953, París, Seuil, 1993, 384 p.
  • La Russie inachevée, París, Fayard, 2000, 360 p.
  • L'Impératrice et l'abbé: un duel littéraire inédit entre Catherine II et l'abbé Chappe d'Auteroche, París, Fayard, 2003, 640 p.
  • Nations et Saint-Siège au XX siecle, coloquio bajo la dirección de d'Hélène Carrère d'Encausse, París, Fayard, 2003, 462 p.
  • Russie, la transition manquée, coll. "Les Indispensables", París, Fayard, 2005, 1032 p.
  • L'Empire d'Eurasie. Une histoire de la Russie de 1552 à nos jours, París, Fayard, 2005, 506 p.
  • La Deuxième Mort de Staline, París, Éditions Complexe, 2006, 276 p.
  • La Russie entre deux mondes, París, Fayard, 2010, 327 p.

Biografiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Catherine II. Un âge d'or pour la Russie, París, Fayard, 2002, 656 p.
  • Lénine, París, Fayard, 1998, 698 p.
  • Nicolas II, la transition interrompue, París, Fayard, 1996, 552 p.
  • Staline, l'ordre par la terreur, París, Flammarion, 1979, 288 p.
  • Alexandre II, le printemps de la Russie, Fayard, 2005, 522 p

Artikuluak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Les survivances pré-islamiques chez les musulmans de l'URSS», 1961.
  • « La politique culturelle du pouvoir tsariste au Turkestan, 1867-1917», 1962.
  • « Les routes commerciales de l'Asie centrale et les tentatives de reconquête d'Astrakhan», 1970

Ohoreak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Lovainako Unibertsitate Katolikoko honoris causa doktorea.[1]
  • Montrealgo Unibertsitateko honoris causa doktorea

  • Bukaresteko Unibertsitateko honoris causa doktorea.[2]
  • HEC Pariseko ohorezko irakaslea
  • 2005: Lavalko Unibertsitateko honoris causa doktoretza
  • 2017: Hélène-Carrère-d 'Encausse leku bat inauguratu da Oullinsen
  • 2019: Sofiako Saint-Clément-d 'Ohrid Unibertsitateko honoris causa doktoretza

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. «Hélène CARRÈRE d’ENCAUSSE | Académie française» www.academie-francaise.fr . Noiz kontsultatua: 2020-07-06.
  2. (Frantsesez) «Hélène CARRERE D'ENCAUSSE, Professeur Honoris Causa» HEC Paris . Noiz kontsultatua: 2020-07-06.
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hélène Carrère d'Encausse Aldatu lotura Wikidatan