Hidazio

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Hidazio (c. 400 - c. 469) Aquae Flaviaeko apezpiku eta hispano-erromatar historialaria izan zen.[1]

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lemica inguruan, egungo Ourenseko Xinzo de Limiatik gertu, familia aberats batean jaioa, umea zela Palestina bisitatu zuen eta Betleemen Jeronimo Estridongoa ezagutu zuen.

427an Aquae Flaviaeko, egungo Chavesko, apezpiku izendatu zuten, suebiarrak Gallaeciara ailegatu ziren bitartean.

431ra Galiara joan zen talde bat zuzendu zuen Flavio Aezioren laguntza eskatzeko asmotan. Aeziok ezin izan zuen Hispania lagundu eta eta 433an Hidazio bitartekaria izan zen Rekilaren aurrean.

Priszilianismoren jarraitzailea, 460an Frumario suebiar errege berriak hiru hilabetez preso izan zuen. Bere bizitzaren azken urteetan idazteari ekin zion eta kronikari bilakatu zen.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Chronicon
  • Fasti Idatani.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]