Lev Kamenev

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Lev Kamenev
1918 Lev Kamenev.jpg
1918ko Errusiako Batzar Konstituziogileko diputatu

Bizitza
Jaiotza Mosku1883ko uztailaren  6a
Herrialdea  Errusiar Inperioa
 Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna
Heriotza Mosku1936ko abuztuaren  25a (53 urte)
Heriotza modua : fusilamendua
Familia
Ezkontidea(k) Olga Kameneva Itzuli
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Moskuko Estatu Unibertsitatea
Hizkuntzak errusiera
Jarduerak
Jarduerak idazlea eta politikaria
Enplegatzailea(k) Pushkin House Itzuli
Kidetza Politburo of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union Itzuli
Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren Batzorde Zentrala
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Sobietar Batasuneko Alderdi Komunista
Boltxebike
Russian Social Democratic Labour Party (bolshevik) Itzuli

Lev Borisovitx Kamenev (Jaiotza-izena: Rosenfeld; errusieraz: Лев Бори́сович Ка́менев; Mosku, 1883ko uztailaren 18agreg./uztailaren 6ajul. - ib., 1936ko abuztuaren 25a) sobietar politikaria izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1901ean Alderdi Sozialdemokratako ezkerreko taldeetan sartu zen. Askotan hartu zuten preso. Genevan Lenin eta Zinovievekin elkarturik, 1913an San Petersburgora itzuli zenean, Pravda egunkariaren zuzendaritzaren ardura hartu zuen. Atxilotu, eta 1917an Iraultza gailendu zen arte ez zuten aske utzi. Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistan eta Gobernuan hainbat kargu izan zituen. Lenin hil zenean, Kamenev Zinovievekin elkartu zen Stalinen aurka. Stalinek karguetatik kendu zuen, Alderdi Komunistatik kanpora egotzi, auzitara eraman eta lehenik bost urteko kartzela-zigorra emanarazi zion; gero traizioz salaturik berriro epaitu, hiltzera kondenatu eta hilarazi zuen.

Kartzelan tratu txarrak, mehatxuak eta ziur aski torturak jazo eta gero, bere erruduntasuna aldarrikatu zuen epaitu zuten prozesuan. Bera, beste milaka errusiar komunisten antzera, Purga Handia deitzen zaion errepresioaren biktima ezagun bat izan zen. Ez da ahaztu behar Leninekin hainbat alditan egona zela, buruzagi garrantzitsua zela eta Leninen hilkutxa besteak beste, berak eraman zuela.

Hil eta gero, eta Stalinen mendeku tipikoaren arabera, Kameneven familiak ere patu izugarri latza izan zuen. Bere emazte eta bi seme erail zituzten. Bakarrik bere semerik gazteena, Vladimir Glebov, biziraun zuen Stalinen presondegietara eta 1994an hil zen.[1]

Zinovievek eta Kamenevek beren erruduntasuna aldarrikatu zuten[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ziuraski Stalinen aginduz era basatian torturatua izan eta gero, zera aitortu zuen Kamenevek:

ZINOVIEV: Alderdiko Batzorde Zentrala eta Stalin izugarri gorrotatzen genituen. Uste osoa genuen beharrezkoa zela nola edo hala alderdiko buruzagiak ordezkatzea; gu jartzea haien ordez, Troskyk esan bezala.

KAMENEV: Nik, Zinovievek eta Trotskyk abiarazi genuen konplot terrorista (...). Bi aukera baino ez zeuden: alderdiaren aurkako borroka oneski eta erabat bukatzea; edo borrokaren jarraitzea, baina masen laguntza erabili gabe, plataforma politikorik gabe eta banderarik gabe: hau da, izu indibidualaren bidez. Bigarren aukera hautatu genuen. Alderdiaren zuzendaritzaren eta herrialdearen aurkako mugagabeko gorrotoak ekarri gaitu hona.

Fiskalak Kamenevi laguntzen dio (...):

VICHINSKI: Maltzurkeria eta botere pertsonala lortzeko grina izan al ziren arrazoi bakarrak?

KAMENEV: Bai, gure taldeak boterea lortzeko grina.

VICHINSKI: Ez al duzu uste horrek ez duela inolako zerikusirik gizarte-idealekin?

KAMENEV: Iraultzaren eta kontrairaultzaren arteko antzekotasun bera da.

VICHINSKI: Kontrairaultzaren alde al zaude?

KAMENEV: Bai.

- Pierre Brouék "Moskuko prozesuak" liburuan jasoa, 1964.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Geert Mak, In Europa, 2009. Episode "1933, Russia"