Magna Graecia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Magna Graecia
Geografia

Magna Graecia (latinez) edo Grezia Handia[1][2] (antzinako grezieraz: Μεγάλη ΕλλάςMegálê Ellás) Antzinaroan Italiar penintsula hegoaldean eta Sizilian kokaturiko eta K.a. VIII. mendean jaiotako polis edo hiri grekoek osatzen zuten lurraldeari zeritzon.

Magna Graecia erromatarrek erabilitako terminoa izan zen Graiatik (Γραία) etorritako immigrante helenoek sortu zuten greziar kolonizazio zonaldea deskribatzeko. Siziliako eta italiar penintsulako kolonizatutako zonaldeak termino horren esker ezagutu ziren.

Hain zuzen ere, Grezia eta greko hitzak eratorria dute Magna Graecia terminotik.

Gaur egun, hiri greko horien jaraunspen kulturala bide diren hizkuntza greziarrak mintzatzen dira han: grikoa eta grekokalabrera.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kolonia berrietako askok hiri ahaltsu eta oparoetan bihurtu ziren, adibidez, Neapolis (Νεάπολις, Napoli) edo Sibaris (Σύβαρις). Sirakusa (Συρακούσσες), Akragas (Άκραγας, Agrigento), Selinonte (Σελινοΰς), Taras (Τάρας, Tarento), Locros (Λοκροί), Regis (Ρήγιον, Reggio di Calabria), Crotona (Κρότων), Turios (Θούριοι), Elea (Ελαία), Mesana (Messina), Taormina (Ταορμίνα) eta Himera (Ἰμερα) Magna Greziako beste polis edo hiri garrantzitsuak izan ziren.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]