Metallica

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Metallica
Metallica musika taldeko kideak 2008an Londres hirian. Ezkerretik eskuinera: Kirk Hammett, Lars Ulrich, James Hetfield eta Robert Trujillo.
Metallica musika taldeko kideak 2008an Londres hirian. Ezkerretik eskuinera: Kirk Hammett, Lars Ulrich, James Hetfield eta Robert Trujillo.
Datuak
Jatorria Los Angeles (AEB)
Musika mota Heavy metal
Thrash metal
Hard rock
Nu metal (St Anger)
Urteak 1981 - gaur egun
Webgunea com www.metallica.com
Taldekideak
James Hetfield

Lars Ulrich
Kirk Hammett

Robert Trujillo
Lehenagoko taldekideak
Jason Newsted

Cliff Burton (hilda)
Dave Mustaine

Ron McGovney

Metallica 1981eko urrian sortutako Ameriketako Estatu Batuetako heavy metal musika taldea da. Mundu osoko salmentak ehun miloi [1] diskora iristen dira, haietako 57 milioi, Estatu Batuetan soilik. Arrakasta handienetakoa lortu duen heavy metal taldea dira, izan ere, AEBetako historiako 18. musikagileak dira salmenten ikuspuntutik.

80ko hamarkadan, Megadeth, Slayer, eta Anthraxekin batera, thrash metaleko "lau handiak" deitzen zieten, musika horretako garapenean urrats garrantzitsuak eman zituztelako. 90eko hamarkadan, entzulegoa zabaldu nahian, estiloa komertzialago bihurtu zuten. 2003an, Metallicak estudioko zortzigarren diskoa plazaratu zuen, St. Anger izenekoa. Kritikek bat ez egin arren, 2004ko bira ("Madly in Anger with the World") oso arrakastatsua izan zen.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hasiera: Lehenengo harremanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Metallicaren historia 1980an hasi zela konsideratzen da, Lars Ulrich danimarkar gaztea bere senidearekin Los Angelesera bizitzera joaten denean. Bere aita, Torben Ulrich[2], tenis jokalari profesionala zen, eta harengandik Heavy Metalarekiko grina jaso zuen, 70ko hamarkadan NWOBHMa[3] Europan oso ezaguna zelako. Estatu Batuetara joan ziren tenisean jarduteko, baina Larsen nahia ez zen tenisa, musika baizik. 1981ean Recycler aldizkarian iragarki bat ipini zuen gitarra-jotzaile bat bilatzen zuela jarriz, zehazki NWOBHMko estiloko influentziak edukiko zituena: Diamond Head, Motörhead eta Iron Maiden.

Beste gazte batek, James Hetfield izenekoak, kamioien elkarte baten nagusi baten eta opera-abeslari baten semea, heziketa kristau zorrotz batean hezia zena[4], Larsen iragarkia erantzun zuen. Lehengo saioak egin zituzten, eta Hetfieldi Ulrich-ren bateria jotzeko modua gustatu zitzaionez, talde bat eratzea erabaki zuten. Loturaren giltza Larsek prest zuen abestia izan zen. Bere lagun batek, Brian Slagel, disketxe bat sortua zuenez, Metal Blade Records izenekoa, bilduma bat egingo zuela esan zion, Metal Massacre, eta bertan abestia sartzeko eskaini zion.

Taldearen izena Larsen lagun batek esan zion, Ron Quintanak [5], "Metalmania" eta "Metallica" izenen artean zalantzan baitzegoen. Larsi hainbeste gustatu zitzaion bigarrena, Metallica, berehala baztertu zutela "Metalmania".

Taldearen lehen osaera eta lehen abestiak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Taldearen logoa


Ulrich Hetfieldek eta honen lagun batek, Ron McGovneyk, zuten lokalera joan zen. Ronen familiak diru eta jabego asko zituen. Hetfieldek McGovneyri taldean baxua jotzeko esan zion, eta gainera, jotzen irakatsi egin zion. Ron izan zen taldearen logotipoaren diseinatzailea. Asko kostatu zitzaien gitarra jotzaile bat aurkitzea, baina, azkenean, Lloyd Gran jamaikarra kontratatu zuten, zeinekin lehenengo demoa grabatu baitzuten, Hit The Lights, 1981ean. Lloydek ez zeukan pentsaturik taldean gehiegi egotea, eta azkenean Dave Mustaine sartu zen haren ordez. Lehenengo pausua Metal Massacre bildumarako abestia grabatzea izan zen. Jamesek beste talde batean, Leather Charm izenekoan, sortutako abestia izan zen, Hit The Lights. Bertsio hori, dena den, oso ezberdina zen estudioko albumean agertuko zenarekin alderatuta.

Metal Massacre albumerako abestia egin eta gero, haien lehen demo-albuma grabatzea erabaki zuten, "No Life 'til Leather" izenpean. Izena Motörhead taldearen album batetik hartu zuten, "No Sleep 'til Hammersmith" diskatik. 7 abesti izan zituen. Kontzertu asko eta gero, Larsek eta Jamesek Ron taldetik kanporatzea erabaki zuten. Momentu horretan Daverekin lehen arazoak agertu ziren, haren zakarkeria zela-eta, alkoholaren eta drogen eraginez. Metallicak zuen baxu-jotzaile berri baten beharraz ohartuta, Brian Slagelek Trauma taldekoa gomendatzen die. Hetfield eta Ulrich harrituta geratu ziren Cliff Burtonen trebetasuna ikustean, eta berehala esan zioten taldean sartzeko.

Kirk Hammett eta Kill'em All[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Oraindik McGovney-rekin taldeak kontzertu bat eman zuen, eta demo batean grabatu zuen, Live Metal Up Your Ass. WhipLash abestia ere egin zuten. Kontzertua Exodus zuen telonero bezala, eta Kirk Hammet gitarra-jotzaileak, asko inpresionatu zituen Hetfield eta Ulrich. Gero McGovney-ek taldea utzi zuen, Cliff Burton-ekin Phantasm taldean sartzeko hitz egiten ari zirela ikustean.Garai berean, Cliff Burton, Trauma taldean arazoak izan zituenez, Metallica-ra pasatu zen. Taldean sartzeko baldintza bakarra guztiok San Francisco-ra joatea izan zen, eta horrela egin zuten, Hetfield-ek eta Ulrich-ek ere horra joan nahi zuten eta.

Kill 'em All[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1983-an John Zazulak, managerra New York-era joatea eskatu zien kontzertu batzuk emateko eta, dena hondo bazihoan ,diska bat grabatzekoz[6]. Eskaintza ontzat hartu eta gero apirilaren 1ean horra joan ziren, eta bere egotetxean Anthrax taldearekin adiskidetasun handia hartu zuten.

New York-era iritsi eta 10 egun eta gero, Mustaine-ren situazioa jasanezina zen. Hortaz, egun batean taldetik kanpo zegoela esateko goiz esnatu zuten . Itzulerako autobusean beste talde bat egitea erabaki zuen, Megadeth. Faktorerik erabakigarriena New York-era joatean eragin zuen istripua izan zen, mozkorturik gidatzeagatik. Taldekideek Zazula-ri Exodus-en gitarra-jotzaileari, Kirk Hammett, deitzea eskatu zioten. Hasieran Kirk-ek Zazula-ren deia broma bat zela pentsatu zuen[7], baina azkenean baietz ezan zuen. Hammett-ek, Joe Satriani-ren ikaslea, egun horretan bertan Exodus taldea utzi eta New York-era joan zen. Taldeari soinu melodikoagoa eman zion, baina ezin izan zen bigarren diskararte entzun, lehenengoa jadanik grabatuta bazegoen eta.

Hilabete bat entsaio eta gero, "Music America Studios"-era sartu ziren beren lehenengo albuma grabatzeko[8]. Tracklisting-a No Life 'til Leather-ena berdina izan zen. "Whiplash" abestia agertu zen, Live Metal Up Your Ass-en agertua, eta Burton-ek kontzertuetan egin ohi zuene baxu soloa,"(Anesthesia) Pulling Teeth" deitua. Gainera,"The Mechanix"-en bertsio hobe bat ere sartuko zuten, riff berriak sartuz eta "The Four Horsemen" deituz.

Hiru aste eta gero, Metallica-ren lehenengo lana uztailan kalertau zuten Kill 'em All izenarekin. Izen hura (Guztiak hil) Cliff Burton-ek esandako esaldi bat da, berak nahi zuen izena ez zutelako jarri: Metal Up Your Ass (Metal-a ipurditik)[9]. Zazula-k ez zuenez diskografika iteresdunik aurkitu berak egin zuen diskografika, Megaforce Records. 17.000 diska saldu ziren lehenengo bi asteetan, eta, Kill 'em All Metallica-ren reputazioa zabaltzea eginarazi zuen, prentsak metal-aren korronte berri bat bezala ikusten hasi izan zuten.Gero, lan horren salmentak 300.000-arte iritsi ziren.[10]

Ride The Lightning[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Gira bat amaitzean, otsailaren 20-an Sweet Silence Studios-ean sartu ziren, Copenhague-n, beren bigarren albuma grabatzeko,baina diruaren gabezien ondorioz "demo"-ak sartu behar izan zituzten.

Damage Inc. Metallica-k egindako kontzertua, 1986an[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ride the Lightning, azkenean izan zuen izenarekin, taldearen soinuaren aldaketa bat izan zen. Balada bat ere sartu zuten, "Fade to Black". Hetfield-ek taldeak izan zuen lapurketan, urte horretako (1994ko) urtarrilaren 14-an gertatu zena, inspiratua idatzi zuen taldeak izan zuen lapurketan inspiratua. Jarraitzaileek taldea salduta zegoela esan zuten.

Kontzertu batzuk eta gero, Elektra Records enpresak John Zazula-ri taldea erosi zion.

Master of Puppets eta Cliff-en heriotza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Cliff Burton-en oroimenean egindako eskultura, istripuaren lekutik gertu


Bi urte jira eta gero, Sweet Silence Studios-era iritsi ziren. Handik Master of Puppets sortu zen, Heavy Metal-aren diskarik goraipatuena[11]. Bere abesti homonimoa taldearen hoberenatzat jotzen dute jarraitzaileek. Orain arte, diskak zazpi kopia baino gehiago saldu ditu, bere garaian fama gutxi izan arren.

1986-an Damage Inc. jira egin zuten John Marshall-ekin gitarra jotzen, James Hetfield-ek besoa apurtu zuelako skateboard istripu batean. Jira honetan, Hetfiel jadanik suspertua zegoelarik, autobusa Suediar errepideetan zihoan 6:15etan irailaren 27-an[12]. Cliff Kirken ohean lotan zegoela (azken honek kartetan galdu zuelako) autobusa Ljunby herritik hurbil iraungi egin zen.Burton-en gorputz gainean erori zen, lehiotik atera zen eta birikiak zapalduta hil zen. Elkarrizketa batean, Hammett-ek hau esan zuen: "Ni izan ahal izan nintzen. Ikusi nuen azkena bi hanka odoletan lehiotik irteten izan ziren." Gidariaren arabera, autobusa irriztatu egin zuen errepidean zeuden izotz plakengatik.James-ek, haserretuta, gidaria jo zuen, ia hiltzen, baina bere lagunek gelditu zuten. Gero izotz plakak bilatu zituen, baina ez zuen ezer aurkitu. Cliff-en ehorzketan Orion abestia entzun zen.

Bere heriotza jiraren gelditzea eragin zuen[13], eta asko pentsatuz eta familiari galdetu eta gero [14], taldearekin jarraitu zuten.Horretarako, Jason Newsted elkartu zen eta jirarekin jarraitu zuten.

Garage Days Re-Revisited eta ...And Justice For All[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1987an Garage Days Re-Revisited diska kaleratu zuten, bost abesti zituena, bere gogoko taldeen abestiak, izan ere. Izena Ulrich-en garajean grabatu zutelako da[15]. Urte bat geroago disko berri bat egin zuten, ...And Justice for All izena zuena. Bere album ilunena da, konposizio oso konplexuak dituena. Aurrekoak baino melodikoagoa da, eta letrek gizarte-kritika, politika eta ekologiari erreferentzia egiten diote. One abestia nabarmentzen da, taldeko onena, eta historiako soloen zerrendan zazpigarren postua duena. Metallica-ren lehenengo bideoklipa abesti honena izan ezen. To Live Is To Die abestia ere agertzen da: instrumental bat da, Cliff-ek konposatutako zatiekin eta poema batekin. Lars-ek elkarrizketa batean honako hau esan zuen hari buruz: "Cliff-ek urte hauetan egin zituen zatiekin abesti bat egitea erabaki genuen, horrela hura ere diskoaren zati izango zen".

Gaur arte diskoak 8 milioi kopia baino gehiago saldu ditu.

Lan honi esker, Metallica Grammyetara izendatua izan zen, baina Jethro Tullen aurrean galdu zuten. 1992an, irabazi zutenean, Lars-ek talde honi eskertu zion lanik ez kaleratzeagatik [16].

The Black Album[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Haien hurrengo lana, izenik gabekoa eta Bob Rock-ekin egina, Metallica-ren diskarik gorena da. Lehengo astean 500.000 kopia saldu zituzten AEB-n. Bakarrik herrialde honetan 14 milioi kopia salduta daude gaur arte. Diskaren izena eta portada, Hetfield-ek entzuleek bakarrik esanahiari baino ez begiratzea nahi zuelako da, eta ez sinbolismoari.

1993an taldeak Live Shit: Binge and Purgue box set-a egin zuten.

Load, Reload, Garage Inc. eta S&M[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Diska homonimoa eta gero, bi diska egin zituzten, Load eta ReLoad, fan-en arabera "oso komertziala" zen musika baten bi diska zirenez, fan asko galdu zituzten, baina beste asko irabazi ere.

1998-an Garage Days Re-Revisited bezalako lan bat kaleratu zuten, Garage Inc., beren gogoko taldeetako abestiak zituen diska bikoitza.

Hurrengo urtean, Metallica San Franciscoko Orkestra Sinfonikoarekin batera kontzertu bat eman zuen (S&M).

2000an, taldea Napster-ekin arazoak izan zituen, abestiak jaisteko programa bat[17].

St. Anger eta Some Kind of Monster[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2001-ean Jason Newsted-ek taldea utzi zuen arazo pertsonalengatik[18]. Casting asko egin eta 80 baxu jole ikusi eta gero, Robert Trujillo aukeratu zuten, Suicidal Tendencies, Black Label Society eta Ozzy Osbourne-rekin lan egin izan zuena[19].

Trujillo-ren sarreraren aurretik, St. Anger disko polemikoa kaleratu zuten, non Bob Rock-ek baxua jotzen zuen- 2004-an Some Kind of Monster dokumentala kaleratu zuten, non St. Anger egiteko izan zuten arazoak agertzen zuren (Jason-en irteera, James-en rehabilitazioa alkoholari zuen adikzioagatik[20]...).

Death Magnetic[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Metallica Londresen, 2008an

2006an tour bat egin zuten, Escape From the Studio, non Master of Puppets diska guztia jo zuten, bere 20garren urteurrena zela eta. Tour honetan, bi abesti berri egin zituzten: New Song (Death is not the End) eta The Other New Song (Vultorous)[21].

Metallica Death Magnetic grabatzen hasi zen 2007ko martxoaren 14-an. Diska hau Rick Rubin du produktore bezala, Bob Rock ordezkatuz, 15 urte zeramatzana. Diska 2008ko irailaren 12an kaleratua izan zen.

Gaur egun arte, taldea 100 milioi diska baino gehiago saldu ditu, eta izar bat dute Hollywood-eko famaren paseoan.[22]

Taldekideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Egungo partaideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehengo partaideak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Diskografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commons-logo.svg
Commonsen fitxategi gehiago dago honi buruz:
Metallica

Denbora ardatza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kill 'Em All
Ride the Lightning
Master of Puppets
...And Justice for All
Metallica
Load
ReLoad
St. Anger
Death Magnetic
1981
1982
1983
1984/
1985
1986/
1987
1988/
1990
1991/
1995
1996
1997/
2000
2001/
2002
2003/
2007
2008/
2009
James Hetfield
Lars Ulrich
Lloyd G.
Dave M.
Kirk Hammett
Ron M.
Cliff Burton
Jason Newsted
Bob Rock
Robert Trujillo
Editatutako albuma Ahotsa eta gitarra erritmikoa Baxua
Bateria Kitarra nagusia/liderra

Diskografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Diska ateratako data Titulua Salmentak AEB-n[23] Billboard [24]
1983-ko uztailaren 25 Kill 'Em All 3 milioi #120
1984-ko uztailaren 30 Ride the Lightning 5 milioi #100
1986-ko martxoaren 3 Master of Puppets 6 milioi #29
1988-ko abuztuaren 25 ...And Justice for All 8 milioi #6
1991-ko abuztuaren 12 Metallica 14 milioi #1
1996-ko ekainaren 4 Load 5 milioi #1
1997-ko azaroaren 18 ReLoad 4 milioi #1
2003-ko ekainaren 5 St. Anger 2 milioi #1
2008-ko irailaren 12 Death Magnetic 2 milioi #1

Sariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Urtea Premio[25] Notak
1989 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "One" -engatik
1991 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "Stone Cold Crazy"-rengatik
1992 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik (ahots albuma) Metallica (The Black Album)-engatik
1992 MTV Video Music Awards: Bideo musikal hoberena "Enter Sandman" -engatik
1996 MTV Video Music Awards: Bideo musikal hoberena "Until it Sleeps"-engatik
1996 American Music Awards: Metal abestirik hoberena "Until it Sleeps"
1996 American Music Awards: Heavy Metal artista hoberena ReLoad
1997 Billboard Music Awards Urteko artista: Metallica (RIAA Diamond Award)
1999 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "Better than You"-rengatik
2000 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "Whiskey in the Jar"-engatik
2001 Grammy Saria Rock instrumental abesti hoberenarengatik "The Call of Ktulu" (S&M)-engatik
2003 Kerrang! Sariak Fama paseoa
2004 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "St. Anger"-engatik
2004 Governor Sariak Governor's Award - Metallica
2009 Grammy Saria Metal interpretazio hoberenarengatik "My Apocalypse"-rengatik
2009 Grammy saria album baten irudi hoberenarengatik Death Magnetic-engatik
N/A Bammie: Bateria jole nabarmena Lars Ulrich
N/A Bammie: Metal album nabarmena: ReLoad

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]