Eduard Limonov

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Eduard Limonov
Eduard Limonov.jpg
Bizitza
Izen osoa Эдуард Вениаминович Савенко
Jaiotza Dzerzhinsk Itzuli1943ko otsailaren 22a
Herrialdea  Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna  (1943 -  1974)
aberrigabea  (1974 -  1987)
 Frantzia  (1987 -  2011)
 Errusia  (1992 -
Lehen hizkuntza errusiera
Heriotza Mosku2020ko martxoaren 17a (77 urte)
Hobiratze lekua Troyekurovskoye Cemetery Itzuli
Familia
Bikotea(k) Jekaterina Volkova
Jelena Stxapova
Hezkuntza
Heziketa H.S. Skovoroda Kharkiv National Pedagogical University Itzuli
Hizkuntzak errusiera
frantsesa
ingelesa
Jarduerak
Jarduerak idazlea, Disidentzia, politikaria, poeta, giza eskubideen aldeko ekintzailea, kazetaria eta iritzi-kazetaria
Enplegatzailea(k) L'Humanité
Lan nabarmenak It's Me, Eddie Itzuli
Jasotako sariak
Mugimendua Postmodernitatea
Izengoitia(k) Лимонов eta Дед Лимон
Genero artistikoa olerkigintza
eleberria
opinion journalism Itzuli
ipuina
saiakera
Hiltamua
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Beste Errusia
Socialist Workers Party Itzuli
Alderdi Nazional Boltxebikea
IMDb nm2340645
www.limonov2012.ru/

Eduard Veniaminovitx Limonov, benetako izenaz Eduard Veniaminovitx Savenko, (Dzerzhinsk, Errusia, 1943ko otsailaren 22a - Mosku, Errusia, 2020ko martxoaren 17a) errusiar idazlea, poeta eta politikaria izan zen.

1993an Alderdi Nazional Boltxebikea sortu zuen eta alderdiko presidentea izan zen 2007ko abuztuaren 7ra arte, Errusiako Auzitegi Gorenak alderdia legez kanpo utzi zuenean. 2010ean Beste Errusia alderdi politikoa sortu zuen eta alderdiko presidentea izan zen hil zen egunera arte.

Emmanuel Carrèrek bere bizitza kontatu zuen Limonov eleberri biografikoan. “Bere engaiamenduak zein bizi ibilbideak XX. Mendearen bigarren zatiko gorabeherak irudikatzen ditu”[1] Emmanuel Carrère-en erranetan.

2020ko martxoaren 17an hil zen 77 urte zituela.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Haurtzaroa eta gaztaroa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eduard Limonov Dzerkinsk-en sortu zen, SESB-en (gaurko Errusian), baina Kharkov-en (gaurko Ukrainian) iragan zuen haurtzaroa. Aita NKVD-ko ofizierra zen, baina ez zuen Bigarren Mundu Gerran parte hartu.

Gaztetan, Eduardek karrera militarra amesten zuen baina ideia hau baztertu behar izan zuen bere miopiarengatik. Kharkoveko auzoetako delinkuenteen artean egon ondoan, tokiko sasi-intelektualekin erregimenak debekatu liburuak, samizdatak trukatzen zituen.

New-York[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1974an Amerikako Estatu Batuetara iritsi zen. New Yorkeko mugimendu undergroundetan ibili zen. Diru gutirekin bizi zen baina jende anitzen ezagutza egin zuen. Gizon beltz batekin Central Parken ukan harreman sexual batek bere autobiografiari izena eman zion, Poetak beltz handiak nahiago ditu.

Paris[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1980an, Parisen instalatu zen. Politika eta literatur zirkuluetan ibiltzen zen. Bertan eraiki eta garatu zuen bere pentsaera ideologiko-politikoa. L’Humanité egunkari komunistan idazten zuen, baita eskuin muturreko aldizkarietan ere.

Berlineko murruaren erorketa denboran Gorbatxov-en eta amerikar inperialismoaren kontrako herra adierazi zion munduari.

Serbiako gertakaria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1992an, Sarajevoko setioaren denboran, Limonov filmatu zuten Sarajevo metrailatzen, Slobodan Milošević eta Radovan Karadžić buruzagi serbiarrak miresten zituela.

Frantziako argitaletxeek bizkarra eman zioten, eta disidente errusiarraren jokamoldea aho batez gaitzetsia izan zen Frantzian.

XXI. mendean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2000 urteetan, Limonov Errusiako plaza mediatiko eta politikoan berriz agertzen da Alexander Duginekin batera Alderdi Nazional Boltxebike sortzen dutenean[2]. 2001ean preso sartua da bi urtez bere ekintza politiko-militarrengatik. Liburu batzuk idazten ditu garai hartan, bereziki Uraren liburua. Espetxeratze honek eta ondokoek, disidente politikoaren estatutua berriz eskaintzen diote munduan zehar, Mendebaldean rock ikono glamour bilakatzeraino.

2010 urteetan, Beste Errusia (Drugaya Rossiya) mugimenduaren protagonistetako bat bilakatzen da, Gari Kasparov-ekin batera. Manifestatzeko eskubide konstituzionala errespetatzea eskatzen dute besteak beste.

2020ko martxoaren 17an hil da 77 urte zituela, minbiziaren ondorioz.

2011an galdekatua izan zen bere ibilbide kaotikoari buruz. Orduan adierazi zuen bizitza mito greko bat bezala bizi zuela, konfliktoa biziaren funtsezkotzat joz. Eta ingelesez gehitu zuen : “I DIT IT MY WAY”[3].

Limonoven lan nabarmenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Prosa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Poetak beltz handiak nahiago ditu, 1979 (1980an frantzian argitaratua)
  • Uraren liburua, 2014, Bartillat saila
Biografia
Errusia
Artikulu hau Errusiako biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.


  1. (Frantsesez) Carrère, Emmanuel. (2011). Limonov. POL.
  2. (Frantsesez) "Les étranges et scandaleuses vies d'Edouard Limonov". .
  3. (Frantsesez) "Je souhaite à Carrère de mal tourner". ISBN Internet.