Miren Gezala

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Miren Gezala
Bizitza
Izen osoa Miren Gezala Sagarzazu
Jaiotza Lezo1912ko azaroaren  10a
Herrialdea  Gipuzkoa, Euskal Herria
Heriotza Oiartzun2003ko apirilaren  15a (90 urte)
Jarduerak
Jarduerak irakaslea
Kidetza Emakume Abertzale Batza
Mugimendua Euskal Pizkundea
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Euzko Alderdi Jeltzalea

Miren Gezala Sagarzazu (Lezo, 1912ko azaroaren 10a - Oiartzun, 2003ko apirilaren 15a) Emakume Abertzale Batzaren kidea izan zen, Euskal Pizkundearen partaidea, irakaslea, dantzaria, antzezlea. Frankismo garaian Euskal Herritik kanpo bizitzera derrigortuta.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Aita Lezoko alkatea eta Portuko aduanazaina zen, EAJren militantea. Bederatzi anai-arrebak ziren. Familian musika garrantzi handia zuen. Hemezortzi urtekin Donostiara joan zen hantxe Irakasletza Ikasketak egiteko. 21 urtekin eskolak emateko baimena jasoz zuen eta horixe egin zuen Lezoko herrian bertako plazan ikastola irekiz. Gauez herriko helduei euskarazko klaseak ematen zizkien, lan horretan aitzindari izanik. Emakume Abertzale Batzaren militantea, mitinera gisa aritu zen. Aldi berean, kultura alorreko ekintzetan parte hartzen zuen, bai dantzetan baita ere antzerki-lanetan. 18 urtekin Donostiara joan zen irakasle-ikasketak egiteko, eta 21 urtekin eskolak emateko baimena lortu zuen, maistra bezala.Euskaraz irakastea erabaki zuenez, Lezoko plazan ikastola bat zabalzu zuen.

Gerra zibila hasi zenean familiaren alaba gazteena Salamancan zegoen eta hara joan zen aita bere bila. Harekin familia osoa bildu zen ibilbide luze bat hasteko: Frantzia, Madril, Bartzelona. Bolada batean Donibane Garazin egon ziren eta bitarte horretan Miren Zitadelan errefuxiatuei eskolak ematen ibili zen. Gerra bukatu ta gero hamabost urte Gipuzkoara itzultzeko debekua jaso zuen. 1950an itzuli zen. Bueltan besteak beste Azpeitian lehendabizi, Idiazabalen ondoren ibili zen irakasle gisa, bitartean Lezon bizi zen. Azkenik, Pasai Donibanen irakasle-lanpostua eskuratu zuen eta bertan jardun zuen jubilatu arte. Azkeneko hiru urtetan Oiartzungo Zaharren-egoitzan bizi izan zen 2003an hil arte.

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Erik Gartzia: "Bizitza osoa irakasteko grinaz". Gipuzkoako Hitza, 2012ko otsailaren 3, 7.or.
  • Begoña Bilbao, Gurutze Ezkurdia, Karmele Perez Urraza, Josu Chueca: "EMAKUMEAK Hitza eta Bizitza". Euskal Herriko Unibertsitatea, 2012 , 187.or.

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]