Reductio ad absurdum

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Reductio ad absurdum, latinez Absurdoraino txikitu, logikan erabiltzen den demostrazio eredu bat da.

Proposizio kategorikoen baliagarritasuna erakusteko erabiltzen da; hasiera batean hipotesi gisa hartzen da desmostratu nahi denaren kontrakoa gezurra dela, eta hainbat inferentzia logiko eginez kontradikzio logiko bat bilatzen da, absurdo bat; absurdo horretara iristen bagara, orduan hasierako hipotesia (orijinalaren negazioa dena) gezurra izan behar du eta, beraz, originala benetakoak.

Metodo honi kontradikzio froga ere deitzen zaio.