Atacamako basamortua

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Atacamako basamortua
Desierto de Atacama
Atacama1.jpg
Atacamako basamortua non dagoen adierazten duen Hego Amerika-ko/-go/-eko mapa
Atacamako basamortua
Eskualdea  Txile
 Peru
 Bolivia
 Argentina
Koordenatuak 24°30′0″S 69°15′0″W / 24.50000°S 69.25000°W / -24.50000; -69.25000Koordenatuak: 24°30′0″S 69°15′0″W / 24.50000°S 69.25000°W / -24.50000; -69.25000
Azalera 105.000 km²
Luzera 1.000 km.
Punturik beherena Ozeano Barea (0 m)
Tenperatura gorena 45 °C
Tenperatura baxuena -25 °C
Prezipitazioa 50 mm/ur
Baliabideak Kobre, burdin, litio
Artikulu hau luzera unitateari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus Atacama (argipena).

Atacamako basamortua[1] Hego Amerikako basamortua da, Andeak eta Ozeano Barearen artean kokatua, Txile iparraldeak. 966 km luze da eta haren eremua 181.300 km².

Atacamako basamortua munduko lekurik lehorrena da, Artikoa kontutan izan gabe. Ikerketek diote 1570etik 1971ra zenbait lekutan ez duela inoiz egin euririk. Hain da lehorra non eskualdeko 6.885 metroko mendiek ez baitute glaziarrik.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Eskualdeko herri nagusia San Pedro de Atacama, hantxe espainiarrek 1577an eliza bat eraiki zuten. Inka Inperioaren garaietan, basamortuan barrena bizi zen herri bakarra Atacameñoak ziren.

XVI., XVII. eta XVIII. mendeetan, Espainiar Inperioak kostaldean zenbait herri eraiki zuen Potosín lortutako zilarra garraiatzeko.

XIX. mendean eskualdearen jabetza Boliviak, Txilek eta Peruk aldarrikatu zuten baina Barearen Gerraren ondoren Txile bihurtu zen jabe bakarra.

XX. mendean Errepide panamerikarrak Atacamako basamortua zeharkatu du iparraldetik hegoaldera.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Atacamako basamortua Aldatu lotura Wikidatan