Bidasoko Eskola

Wikipedia, Entziklopedia askea
Martin Ricoren "Bidasoaren bokalea".

Bidasoko Eskola Bidasoa ibaiaren inguruko eremu geografikoko margolariek eratutako eskola da, Gaspar Montes Iturriotz margolariaren lanaren inguruan bilduak, oinarritzat bereziki hango paisaia hartuta. Montes Iturriotz izan zen dinamizatzaile nagusia, eta hari esker eskolak Espainiako Gerra Zibilaren gainetik aurrera jarraitu zuen. Penintsulan horrelako eskolek Fontainebleaun sortu zen Barbizongo eskolaren bidea jarraitzen zuten.[1][2]

Ezaugarri batzuk[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lehen belaunaldia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kostunbrismoaren jarraitzaileak ziren aurrekari hauek. Haien lanetan inpresionismoaren zantzuak ikus daitezke:

Bigarren belaunaldia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Irunen Bidasoko Eskola sortu zen

Gerra ondorengo margolariak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1938tik aurrera Montes Iturriotzek ("Bidasoko frantziskotarra" deitua) bere eskola zabaldu zuen eta jarraitzaile asko izan zituen.

Talde honen partaidetzat ere noizbehinka hurbiltzen ziren artista batzuk har daitezke:

Laugarren belaunaldia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

XX. mendearen bigarren erdian:

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]