Hans Werner Henze

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Hans Werner Henze
Bundesarchiv B 145 Bild-F008277-0008, Köln, Schloss Brühl, Meisterkurse Musik.jpg
Bizitza
Jaiotza Gütersloh1926ko uztailaren 1a
Herrialdea  Alemania
Heriotza Dresden2012ko urriaren 27a (86 urte)
Hezkuntza
Heziketa Heidelbergeko Unibertsitatea
Hizkuntzak alemana
Lanbidea
Lanbidea musikagilea, musikologoa, jazz musikaria, unibertsitateko irakaslea, orkestra zuzendaria eta soinu banda konpositorea
Lantokia(k) Kolonia
Enplegatzailea(k) Hochschule für Musik und Tanz Köln
Lan nabarmenak Der Prinz von Homburg
Gisela!
Boulevard Solitude
The English Cat
Jasotako sariak
Kidetza Alemaniako Errepublika Demokratikoko Artearen Akademia
Berlingo Arteen Akademia
Alemaniako hizkuntza eta literatura akademia
Bavarian Academy of Fine Arts
Mugimendua 20th-century classical musica
Genero artistikoa opera
Sinfonia
Musika instrumentua pianoa
Diskoetxea Deutsche Grammophon
Sinesmenak
Alderdi politikoa Alemaniako Langile Alderdi Nazionalsozialista
IMDb nm0378314

Hans Werner Henze (Gütersloh, Westfalia, 1926ko uztailaren 1a - Dresden, Saxonia, 2012ko urriaren 27a) alemaniar musikagilea izan zen. Fortner, Milhau eta Leibowitzen ikaslea. Hasieran, Stravinskiren eragina izan bazuen ere, Henzerentzat dodekafonismoa teknika bat besterik ez zen, eta ez bakarra. Estilo guztiz ezberdinak erabili izan zituen. Sei sinfonia eta lau kontzertu idatzi zituen. Opera alorrean: Orein erregea (1955), Lord gaztea (1964), Don Quijote (1976), eta abar. Enzensbergerrekin vaudevillerako musika egin du: Ai Rakel (1972), Kubatarra (1973). Filmetako musika ere idatzi du: Muriel (A. Resnais, 1963), eta orobat ahotserako piezak, oratorioak eta ganbera-musika.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Hans Werner Henze Aldatu lotura Wikidatan