Domingo Faustino Sarmiento

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Domingo Faustino Sarmiento, 1873an

Domingo Faustino Sarmiento (San Juan, 1811 - Asuncion, 1888) argentinar idazlea eta politikaria izan zen. Rosasen kontra aritzeagatik Txilera erbesteratu behar izan zuen. 1855ean, Argentinara itzuli eta, besteak beste, diputatu (1860), gobernari (1862-1864), eta errepublikako lehendakari (1868-1874) izendatu zuten. Lehendakari izan zen garaian hezkuntzaz arduratu zen bereziki, eta Europako eta Estatu Batuetako irakaskuntza-ereduetan oinarrituriko berrikuntzak egin zituen. Horrez gainera, ekonomia eta garraioak indartu eta Argentinako lehen errolda egin zen haren agintaldian. Sarmientoren idazlanak, haren politika-jarduera bezala, ideia liberaletan oinarrituak dira, eta garai hartako Argentinako bizimoduaren deskribapen bikainengatik dira batez ere aintzat hartuak. Haren lanetako batzuk: Facundo (1845); Viajes (1849); Recuerdos de provincia (1850); eta La vida de Dominguito (1886).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Domingo Faustino Sarmiento Aldatu lotura Wikidatan