Joseba Tapia

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Joseba Tapia
JosebaTapia.JPG
Bizitza
Jaiotza Lasarte-Oria1964
Herrialdea  Gipuzkoa, Euskal Herria
Lehen hizkuntza euskara
Hezkuntza
Hizkuntzak euskara
gaztelania
Lanbidea
Lanbidea musikaria
Izengoitia(k) Tapia
Musika instrumentua Akordeoia
Eskusoinu txikia

Joseba Tapia (Lasarte-Oria, Gipuzkoa, 1964) soinu jotzailea eta trikitilaria da. Kepa Junkerarekin batera, trikitiaren arloa gehien aldatu duten gaur egungo trikitilarietako bat da, eta trikitilari onenetako bat ere bai.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Lasarteko Buenos Aires auzoan jaio zen, eta umetan hasi soinu handia ikasten, Bikondoaren akademian. Pentagramaren zurruntasuna ezin eramanik, handia utzi eta txikia hartu zuen. Eleuterio Tapia osaba izan zuen irakasle eta harekin hasi zen plazetan eta erromerietan. Hamazazpi urterekin azaldu zen lehen aldiz plazan bakarrik, 1981ean, Donostiako Igeldon. Euskal Herriko Trikiti Txapelketak irabazi zituen 1986an eta 1988an.

Zaldibobo (1992-94) eta Hiru Truku taldeetan aritu izan da, halaber.

1976tik dihardu Leturia pandero-jotzailearekin bikote gisa, Tapia eta Leturia Band taldean lehenik eta Tapia eta Leturia laukotean gero (Jexux Aranburu eta Arkaitz Miner ere lagun dituztela). Ibilbide horretan bederatzi disko kaleratu dituzte.

1998an hasi zuen bere bakarkako bidea, eta geroztik bost disko argitaratu ditu.

Diskografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Apoaren edertasuna Disko berezi batekin hasi zuen Joseba Tapiak bakarkako bidea: eskusoinua eta ahotsa, besterik ez, apoaren sinbologia batekoz bestera jarrita sorturiko ipuin-kantu nahaste ederra. Koldo Izagirre idazleak sorturiko istorio baten ardatzean biltzen dira doinu alaietan emandako kantu sotil, eder eta gaiztoak. Gaiztoak, bai. Horregatik uste ote dute askok haur kantuak direla? (Gaztelupeko Hotsak argitaratua)
  • Québec: hamalau kantu independentziarako (Gaztelupeko Hotsak) Hain urrun eta hain hurbil! Bazter batean, hotza eta elurra den herrialde gogorrean, quebectarrek eutsi egiten diote nortasunari, identitateari. Hizkuntza erraldoi bat dute auzo, independenteak izan nahi lukete… Quebeceko kantutegi modernoaren antologia dugu lan hau: Leclerc, Levesque, Vigneault, Charlebois, Piché… Itxaro Bordak eta Koldo Izagirrek moldaturiko bertsioetan. Kantaera berri bat proposatzen digu Joseba Tapiak, malgutasun harrigarriz. (Gaztelupeko Hotsek argitaratua)
  • Agur Intxorta maite (Gaztelupeko Hotsak) Ezer ez geneukala uste genuen. Alegia, Eusko Gudariak eta ezer gutxi gehiago. Egunkari, aldizkari, paper zaharrak arakatuz eta oraindik bizirik zeuden zenbait gudariren laguntzaz, 1936-37ko Euskal Kantutegi Antifaxista aberatsaren erakusketa bikaina eskaintzen digu Joseba Tapiak, ohiko maisutasunez eta ezohiko maitasunez. (Gaztelupeko Hotsak argitaratua)
  • Eta tira eta tunba (Zakurraren Biolina, 2010). Liberalen eta karlisten kantak grabatu ditu haizezko bi talderekin disko honetan. Karlisten bandan tronpeta, saxoa, tronboia, tuba eta jazpana jotzen zuten. Liberalenean tronpeta, saxoa, bonbardinoa, tuba eta jazpana. Klarinetea ere azaltzen da kanta batzuetan.
  • Tximela Kapitainaren izarrak (Zakurraren Biolina, 2013).

Hemen aipatu diren bakarkako diskoez gain ikusi ere taldetan egin dituenak:

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]