Lino Akesolo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Lino Akesolo
Bizitza
Jaiotza Dima1911ko apirilaren 7a
Herrialdea  Bizkaia, Euskal Herria
Heriotza Bilbo1991ko irailaren 17a (80 urte)
Hezkuntza
Hizkuntzak euskara
Lanbidea
Lanbidea idazlea eta monjea
Kidetza Euskerazaintza
Euskaltzaindia
Sinesmenak
Erlijio-ordena Karmeldar

Lino Akesolo Olibares (Dima, Bizkaia, 1911ko apirilaren 7a - Bilbo, Bizkaia, 1991ko irailaren 17a) euskal idazlea eta elizgizona izan zen. Karmeldarra, eliz ikasketak Zornotza, Markina, Gasteiz eta Begoñan egin zituen. Donostia eta Markinako komentuetako nagusia izan zen. Bibliotekonomia ikasketak egin zituen, eta Begoñako liburutegiaren arduraduna zen. Gerraostean espetxeratu egin zuten. Euskaltzale saiatua: Euskerazaintzako lehen buru, euskaltzain urgazlea, Eusko Jaurlaritzaren Euskara Batzordekoa, Diccionario de autoridades del euskera hiztegiaren arduraduna, eta abar.

Bizkaieraz egin zuen bere lanik gehiena. Ederki ezagutzen zituen euskara eta idazle klasikoak. Haren obra zenbait: Ipiña ta Ipiña´tarren barri (1958); Euskal-esnale euskal-idazle. Yose Pablo Ulibarri (1962); Euskalherriaren adiskideak eta Euskal-hiztegia (1954) etab. Aldizkari askotan idatzi zuen: Euskal Esnalea, Karmen'go Argia, Euzko-gogoa, Karmel, Olerti, Jakin, Jesus'en Biotzaren Deia, BAP, Agur, Zer, eta abar.

Itzulpenak: Agure kezkatia (Cervantesen «El celoso extremeño»); Onbidea (Santa Teresaren «Camino de Perfección, A. Onaindiarekin batean, 1963); Salmoak (lapurteratik bizkaierara, 1963).

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kronika[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bilduma[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]