Ander Arzelus

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Ander Arzelus
Bizitza
Jaiotza Donostia1898ko abuztuaren 15a
Herrialdea  Gipuzkoa, Euskal Herria
Heriotza Baiona eta Baiona1949ko abuztuaren 27a (51 urte)
Jarduerak
Jarduerak idazlea
Izengoitia(k) Luzear
Literaturaren Zubitegiko fitxa 476

Ander Arzelus Toledo (Donostia, Gipuzkoa, 1898ko abuztuaren 15a - Baiona, Lapurdi, 1949ko abuztuaren 27a), ezaguna baita Luzear izenordearekin (Arzeluz silabaka alderantziz jarrita), euskal hizlari, idazle eta kazetaria izan zen. Euskal mugimenduaren bultzatzaile gisa nabarmendu zen. Gerra Zibila piztu zenean, El Día egunkariko euskal orriaren arduraduna zen, eta Argia aldizkariko zuzendaria.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Luzearri buruzkoak haren alaba Itziar Arzelusen[1] ahotan (Ahotsak proiekturako)

1898ko abuztuaren 15ean jaio zen Ander, Donostiako Parte Zaharrean, San Jeronimo kaleko 21ean. Hamabi anai-arrebaren artean zaharrena, Donostiako marianistetan egin zituen ikasketak. Hamasei urte zituela lanean hasi behar izan zuen, Donostiako Aurrezki Kutxan, eta hantxe aritu zen beharrean, harik eta, 1936an, gerra piztu zen arte. 1923an, Amalia Arrietarekin ezkondu zen. Lau seme-alaba izan zituen. Amale, Itziar, Ander eta Iñaki.

Kazetaria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1920 Donostiako Euzko Gaztedik eta GBBk kaleratutako Gipuzkoarra aldizkariak Luzearren lehen idazkiak argitaratu zituen.

1920 Anderek - 22 urteko adina zuenean– emakumeak politikan ere parte hartu behar zuela defenditu zuen sutsuki.

1921 Argia astekariaren fundatzaileetako bat izan zen Ambrosio Zatarain, Ricardo Leizaola, Gregorio Mujika, Victor Garitaonaindia, Ramon Inzagaray eta Jesus Carrerakin batera. Hantxe hasi zen erabiltzen Luzear izenordea. Urteetan, berriemaileen saila kudeatu zuen Argian, “Euskalerriko berriak”.

1926tik aurrera, borroka pertsonal batean jardun zuen: Txistu proiektua, haurrentzako aldizkari bat komikiz eta ipuinez betea, Argiarekin batera banatu izan zena, ez eragozpenik gabe. Diktadura garaian debekatua izan zen baina errepublikarekin berriro argitaratu ahal izan zuten.

1929 Argia astekariko zuzendari izendatu zuten, Bitor Garitaonandia hildakoan.

1931 Gregorio Mujika hil dela eta, honela ematen du bere irakasleen berri: "Beste eriotz negargarri batek, Karrera apaiz jaun argiarenak, onen utsa betetzera eraman nindun [Argiara]. ‘Anabi’-ri [Augustin Anabitarteri] eskerrak, nere burua euskal elerti bidean arkitu nuanean, nere aldamenean neramazkien bidelagunai begiraturik, neronen ausardiak txunditu ninduan: ‘Garbi’ (Garitaonandiatar Bitor), ‘Elurmendi’ (Intzagarai apaiz jauna), ‘Jeme’ (Mujikatar Gregorio), ‘Anabi’ bera, ‘Egizale’. Baña beingoz ez nuan atzera egin, eta ‘Kirikiño’ elerti azikeran aurzai bezela izan banuan, oek izan ziran aurrera bideak urratu zizkidaten lagun ikasiagoak. Argian, ditadurako urteak zalantza bizian, ekaitzik gogorrenean ‘oraingo onek zapalduko gatxiok’ esanaz olatu amorratuai begira itxaso erdian larritasunik gorrienak elkarrekin ikusi dituzten arrantzale gizajoak bezela bizitu geranok ezin iñola ere elkar aztu, naiz ta gero, nola ez dakigula, oraindik ere garbi ikusten ez degun eran, elkarrengandik, bat-batean, sakabanatuta arkitu".

1930 El Día egunkariko “Euskal Orria”ren arduradun jarri zuten. Lan horretan jardun zuen, gerra piztu arte. Lizardirekin batera, Ander Arzelusek ere euskarazko egunkari batekin egiten zuen amets. Garai hartan, makina bat eztabaida izan zuten gai horren inguruan. Argiako idazle-agenda ia osorik hustu zuen El Día egunkarian, eta emakumeak jarri zituen idazten, hala nola Elbira Zipitria eta Tene Mujika.

1932 Joseba Zubimendirekin batera, euskara hutsezko irratsaio bat hasi zuen Unión Radio irratian, Donostian.

Politikaria[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Etxetik jaso zuen politikarako zaletasuna, Ander Arzelusen aita, Andres, Sabino Aranaren lehen jarraitzailetakoa izan baitzen Donostian.

1930 Izena eman zuen Eusko Alderdi Jeltzalean. Hain zuzen ere, diktadura osoan barrena bananduta egon ziren alderdiko bi sektoreak, "Comunión" eta "Aberri", atzera bildu ziren urtean.

1935 Gipuzko Buru Batzarreko kide izendatu zuten, Zumarragan.

1936 Gerra piztuta, Gipuzkoan ibili zen antolaketa lanetan. Irailean, Donostia erortzear, Jose Antonio Agirre, Franzisko Basterretxea eta Juan Ajuriagerrarekin batera, hegazkina hartu eta Madrila egin zuen bidaia egazkinez, ez arriskurik gabe, Burgostik pasa behar izan zutenez, frankista matxinatuen gainetik, Madrilen, Largo Caballeroren gobernuarekin negoziatu zuten Euskal Estatutua. ( Probintzia osoa faxisten esku jausi ondoren, Bizkaira pasatu zen, eta han ere antolakuntza politikoan aritu zen. Urriaren 7an, Gernikan zen, Eusko Jaurlaritza eratu zenean.

1937 Urtarrilean Eguna izeneko euskal egunkaria sortu zen, euskara hutsean. Nahiz eta parte zuzena izan zuen egunkari berriaren sorkuntzan, gutxi idatzi zuen han, hasieran argitaratua eta bakea eskatzen zuena: "Ez gorrotorik" zuen izenburu. Egunan lan egiteaz gain, Andres Arzelusek Euskal Gobernuaren boletina euskarara itzultzen zuen, eta 1937an frankistak Bilbon sartu arte Bizkaiko hiriburuan euskararen alde egin ziren ekitaldi askotan parte hartu zuen.

Bilbo frankisten menpe erortzean, Santander aldera ihes joan ziren gadariekin batera eta Santoña erori zenean, Luzear preso hartu eta Duesoko espetxera eraman zuten. Epaitu eta heriotza zigorra ezarri zioten.

1938 Burgosko espetxera eraman zituzten aurrez, 6 bat ilabete Bilboko Larrinagako espetxetik igaro ondoren . Han, lau urte eta erdi egin zituen. Horietatik bat, heriotza-zigorra gainean zuela.

1937-1943 Espetxetan etzuten amore emango ere eta bertan Alderdiarekiko lanetan jarraitu izan zuen, baita idazlanak egiten ere, eta euskera irakasteko metodoak eta klaseak ematen jarraitu zuen garai guztian. berta ere beren artean egiten eta zabaltzen zuten "espetxetan" aldizkaria, hasieran eskuizkribatuak eta aurrerago kartzelako inprimagailua klandestinoki erabiliaz ere.

1940 Bere kasua errebisatu, eta 14 urteko kondena ezarri zioten.

1943 Urtarrillan, indultua jasota, kartzela utzi eta Donostiara bueltatu zen, Koldo Mitxelenarekin batera.

1943-44 Madrilen bizi izan behar izan zuen, espetxetik irten eta ilabete batzuetara, destierroko agindua jaso zuenean. Bertan bere lagun eta alderdikide Joseba Leizaolarekin ere izateko aukera izan zuen.

1944 Joseba Leizaola Madrilen atxilotu zutenean Irunera zeramakitela jakinda, bera askatzeko plana egin eta Donostian trenetik ihesten lagundu zion eta polizien eskuetatik ihes eginda iparraldera pasatzea lortu zuten.

1944-1945 Donostian etzen geldik egon eta GBBeko kide bezela lanean jarraitu zuen, baita «bere» parrokia zen Santa Mariako elizan inguruetako gazteak bildu eta abertzaletasunaz mintzatzen omen zitzaien.

1946 Donibane Lohitzunera pasatu zen, Francoren polizia atzean zuen-eta, lan klandestinoak egiten ibili zelako. Joseba Rezolarekin batera, Donibane Lohitzunen bertan sortu zuen Euskadi Irratia, isilpean emititzen hasi zena. Luzear irratiko zuzendaria izan zen, eta euskarazko egitarauaren arduraduna. Bere kronikak "Gorrititar Imanol" izenordearekin izenpetzen zituen.

1946-1949 Garai berean, EBBko lehendakariorde izan zen Iparraldean. Alderdiko txosten eta gutunetan "Anselmo" izena erabiltzen da hartaz hitz egitean (EBBko lehendakaria, Doroteo Ziaurriz, "Dionisio" zen): Ander, Andrés, Luzear, Imanol, Anselmo.

1949 Abuztuaren 27an hil zen, berrogeita hamaika urte bete berri.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Narrazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Antzerkia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Dibulgazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Itzulpenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kazetaritza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiru eratako lanak egin zituen El Día egunkariko Euskal Orrian:

  • Iritzi artikuluak. Euskarari buruzkoak gehienak.
  • Erreportaje tankerako idazlanak.
  • Antzerkitxo laburrak, ipuintxoak eta abar, berak asmatutakoak edo beste hizkuntza batzuetatik itzulitakoak.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. .

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]