Edukira joan

Coccinelle (artista)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Coccinelle (artista)

Bizitza
JaiotzaParisko 18. barrutia1931ko abuztuaren 23a
Herrialdea Frantzia
Heriotza5th arrondissement of Marseille (en) Itzuli2006ko urriaren 9a (75 urte)
Heriotza moduaberezko heriotza: istripu zerebrobaskularra
Familia
Ezkontidea(k)Zize Dupanier (en) Itzuli  (1996 -  2006ko urriaren 9a)
Hezkuntza
Hizkuntzakfrantsesa
Jarduerak
Jarduerakaktorea, chanteuse (en) Itzuli eta conferencier (en) Itzuli

IMDB: nm0168081 Musicbrainz: 37e5fbb6-09f3-4cda-95e5-a0d48d716e32 Discogs: 4312150 Find a Grave: 16731461 Edit the value on Wikidata

Coccinelle, Jacqueline Charlotte Dufresnoyren eszena-izena zen (Paris, 18. barrutia, 1931ko abuztuaren 23a - Marseilla, 5. barrutia, 2006ko urriaren 9a) artista frantsesa, dantzaria, abeslaria eta aktore transgeneroa zen.[1]

Publiko orokorrak ezagutu zuen lehen emakume transetako bat zen.

1931ko abuztuaren 23an jaio zen, Parisen, gizon gisa. Maite zuen eta bere feminitatea onartu zuen familia batean hazi zen.[2] Ilea tindatzen zuen, oso gazte hasi zen emakumezkoen arroparekin janzten. Orduan, Coccinelle deitzen zioten, ilar beltzezko soineko gorri bati janzten zuelako, eta ezizen hori hartuko zuen eszenako izen gisa.[3]

1953an hasi zen ikuskizunaren munduan, Madame Arthurrenean lehenik, eta, gero, Parisko Carrousel kabaretean (fr), Bambi bezala; Carrousel abiatzen lagundu zuen, eta, hastapenetan, bere etxean aterpetzen zuen.[4] Coccinelle Marseillako Alcazarrera (fr) pasatu zen 1953an, eta Marilyn Monroeren silueta ikusgarria osatu zuen, betaurrekoekin eta soineko urdinarekin.[5] 1958an, artistak baginoplastia bat egin zuen Georges Burou doktorearen Parc klinikan, Casablancan. Robert Badinter abokatuak defendatuta, Coccinelle Jacqueline Charlotte Dufresnoy bihurtu zen egoera zibilean, 1959an.[6][7] Sexu-aldaketa ofiziala egin zuen lehen frantziar ospetsua izan zen, eta, hala, 1950eko hamarkadako inspirazio transgenero bat izan zen.[8]

Zuriz jantzita, 1962ko martxoaren 16an, bere lehen senarra izango zenarekin ezkondu zen, Francis Paul Bonnet kirol kazetariarekin, zeremonia mediatizatu batean.[6] Bikoteak haur bat adoptatu nahi izan zuen, eta oztopo askori aurre egin behar izan zien. 1962ko azaroaren 13an dibortziatu ziren. 1966ko martxoaren 14an, Mario Florentin Heyns Kolonbiako music hall dantzariarekin ezkondu zen; Buenos Airesen ezagutu zuten elkar. 1960ko hamarkadan, berak hainbat filmetan jokatu zuen. 45 b/min hiru disko ere grabatu zituen 1960ko hamarkadan.

1963an, Olympian izan zen, Bruno Coquatrixek idatzi eta taularatutako Chercher la femme ikuskizunean, beste artista ugarirekin, tartean Pierre Dorisekin. 1970etik aurrera, bira sorta bat egin zuen, eta hainbat herrialdetan ibili zen, Hego AmerikatikAustraliara, Ipar Amerikatik Ekuadorrera... 1978tik aurrera, Berlinen ezarri zen bizitzen (Alemania), eta Berlingo kabaret handienetako bateko izarra izan zen: Chez Nous.

1986an itzuli zen Parisera, Madame Arthurrenera, non hasi baitzuen bere ibilbidea berrogei urte lehenago. Hainbat telebista-saiotatik igaro zen, Tournez manège-etik hasi eta Les Dossiers de l'écran-eraino, Frédéric Mitterrand eta Thierry Ardisson-en platoetatik igaroz. Coccinelle par Coccinelle izeneko autobiografia idazteko aprobetxatu zuen. 1989an, arrakasta lortu zuen Parisko Kasinoan, Pascal Sevran lagunarekin batera, Paris Casino aldizkarian. 1990ean, bere bizitza kontatzen zuen ikuskizun bat proposatu zioten, non bera baitzen izarra. Golkoko gerra piztu zenean, bertan behera gelditu zen ikuskizuna finantzaketa-faltagatik. Une hartan, Paristik alde egitea erabaki zuen, hasiera-hasieratik maite izan zuen Frantziako hegoaldera jotzeko.

1992tik aurrera, Marseillan gertatu zen. 1996ko apirilaren 11n, Michoureneko Thierry Wilson transformistarekin, ezizenez Zize Ducarrito, ezkondu zen, TF1 telebista-katean zuzenean, Jean-Marc Morandiniren Tout est possible emanaldian. Morandinirekin, Devenir femmes elkartea sortu zuen, pertsona transfemeninoen sostengu, onarpen eta aitortza sozialaren alde jarduteko, transerako bilakaera egin zein ez. Zazpi urte geroago, ikuskizunaren mundutik erdi-erretiratu zen.

2005ean, CD bat atera zuen, bere arrakasta nagusien Best Of (Marianne Mélodie ekoiztetxea).

Bere azken urteak Marsellako Cabaret LouLouren (eskualdeko artistei entzunaldiak egiten zizkien) eta bere denborapasa gogokoenaren, hots, hondartzaren artean igaro zituen.

2006ko apirilean, buruko odol-hodietako istripu bat jasan zuen, medikuen arabera txarra ez zena. Baina zenbait hilabete geroago, berriz gertatu zitzaion, eta, hilabetez zaintza intentsiboetan egon ondoren, Coccinelle bihotzekoak jota zendu zen, Marsellako Timoneko ospitalean. Bere azken nahien arabera, diskretoki erraustu zuten, eta leku sekretu batean zabaldu zituzten haren errautsak.

Hurbilekoei esan ei zien: “Ez nuen nire bizitza izan, utz diezadatela gutxienez nire heriotza».

2017ko maiatzaren 18an, Coccinelle pasealekua inauguratu zuten, Parisen, bere omenez, Clichy bulebarraren erdiko zabalgunean, Marguerite-de-Rochechouart bulebarretik gertu.[9][10] Europan eta herrialde bateko hiriburuan trans pertsona baten omenez egindako lehen kale baten inaugurazioa izan zen, eta bigarrena munduan.[11][12]

2022ko abuztuaren 23an, Google Doodle bat eskaini zitzaion, bere jaiotzaren 91. urteurrena zela eta.[13][14]

  1. Tu t'fous de moi
  2. L'Amour a fleur de cœur
  3. Prends-moi ou laisse-moi
  4. Tu es là

Coccinelle n° 2 ({{{2}}}" cda 1052)

  1. Je cherche un millionnaire (I'm looking for a millionaire)
  2. Avec mon petit faux-cul

Coccinelle - 4 chansons de la Revue de l'Olympia « Chercher la femme » (RCA VICTOR 86.012M - 1963)

  1. Cherchez la femme
  2. On fait tout à la main
  3. C'est sûrement vous
  4. Depuis toujours

Coccinelle Star du Carrousel de Paris CD (Marianne Melodie 041625) Compilation de 20 titres

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  • Mario Costa, Elle est lui, Les Presses du Mail, 1963.
  • Maxime Foerster, Histoire des transsexuels en France, H&O, 2006.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]