Elkartze kuantiko

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Elkartze kuantikoa, 1935ean Albert Einstein, Boris Podolski eta Nathan Rosen fisikariek beren EPR paradoxan aipatutako propietate bat da.

1935ean Erwin Schrödingerrek esperimentuetan frogatzen den mekanika kuantikoko fenomeno bat deskribatzeko sartutako termino bat da. Elkartutako partikula multzo bat ezin daiteke egoera definituko partikula indibidualak bezala zehaztu, sistema osorako uhin-funtzio bakarreko sistema bat bezala baizik.

Elkartzea garapenean dauden teknologien oinarria da, horien artean konputazio kuantikoa edo kriptografia kuantikoa daude, eta teleportazio kuantiko esperimentuetan erabili izan da.