Juan Maria Bandrés

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Juan Maria Bandrés
Juan Mari Bandrés se reúne con Adolfo Suárez en el palacio de la Moncloa.jpg
Europarlamentaria

1989-07-25 - 1994-07-18
Barrutia: Espainia
Hautaketa: 1989 European Parliament election Itzuli
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1986-07-14 - 1989-07-03 - Carlos Sanz Díez De Ure
Barrutia: Gipuzkoa
Hautaketa: 1986ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Europarlamentaria

1986-01-01 - 1987-07-05
Barrutia: Espainia
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1982-11-11 - 1986-07-15
Barrutia: Gipuzkoa
Hautaketa: 1982ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua

1979-03-14 - 1982-08-31
Barrutia: Gipuzkoa
Hautaketa: 1979ko Espainiako hauteskunde orokorrak
Escudo del Senado de España.svg
Espainiako senataria

Bizitza
Jaiotza Donostia1932ko otsailaren  12a
Herrialdea  Gipuzkoa, Euskal Herria
Heriotza Donostia2011ko urriaren  28a (79 urte)
Heriotza modua berezko heriotza: Minbizia
Hezkuntza
Heziketa Oviedoko Unibertsitatea
Santiago de Compostelako Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak politikaria eta abokatua
Lantokia(k) Estrasburgo
Brusela eta Madril
Jasotako sariak
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Euskadiko Ezkerra
Espainiako Langile Alderdi Sozialista

Juan Maria Bandrés Mollet[1] (Donostia, 1932ko otsailaren 12a - ib., 2011ko urriaren 28a) euskal herritar politikaria eta abokatua izan zen.

Oviedoko Unibertsitatean hasi zituen ikasketak eta amaitu 1952an egin zuen Santiago de Compostelako Unibertsitatean. Frankismoan ETAko kideen abokatua izan zen besteak beste. Ospea lortu zuen 1970eko Burgosko Prozesuan.

Euskadiko Ezkerraren sortzaileetakoa, 1977ko hauteskundeetan senatari hautatua izan zen eta 1979tik 1989ra diputatua izan zen Madrilen. Autonomiaren aurreko Euskal Kontseilu Nagusiko Garraio Kontseilaria (1978-1979) izan zen eta Autonomia Estatutuaren alde agertu zen, bere alderdiarekin batean. 1982an Euskadiko Ezkerrako lehendakari, ETA politiko-militarra (VII. batzarrea) erakunde armatuaren negoziazio bidezko irteera bultzatu zuen eta akordio batzuk izenpetu zituen xede horretan Espainiako Barne Ministro zen Rosón-ekin.

1982an alderdiko presidente aukeratua, 1986 eta 1989ko legegintzaldietan Estrasburgoko Parlamentuan aritu zen. Mario Onaindiarekin batera, EE PSOEn barnean sartu zuen. ETAren bortxazko ekintzen gaitzesle nagusietakoa bihurtu zen. 1989an diputatu Europako Parlamentuan berriz ere, Bandrés-ek garai batean zuen lehentasuna galdu du, ordea, azken honetan; Euskadiko Ezkerraren garrantzi politikoa ahuldu denean, alderdiko bi joera nagusien arteko konponbiderik ezin izan du aurkitu. 1991ko udazkenean Euskadiko Ezkerraren banaketa gauzatu zenean, Bandrés Euskadiko Ezkerrean joera ofizialaren alde azaldu zen. 1994an politika eta Alderdi Sozialista utzi zituen, desadostasun ideologikoak zirela-eta.

1997ko urriaren 21ean istripu zerebrobaskular bat jasan zuen Madrilen eta koman egon zen hilabetez. Bizirik atera zen baina konplikazio larriekin, tartean afasia eta mugimendu arazo handiekin. Euskal Herrira itzuli zen eta Aita Menni Ospitalean (Arrasate) egonaldia egin zuen. 2011ko urriaren 28an hil zen, jaioterrian, minbiziak ere jota.[2]

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. EIMA: Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak.
  2. Juan Maria Bandres hil da, gaixotasun baten ondorioz [1]