Nicolás Salmerón

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Nicolás Salmerón
Nicolas Salmeron.jpg
Escudo de España (mazonado).svg
Espainiako Diputatuen Kongresuko diputatua


Q33753220

Bizitza
Jaiotza Alhama de Almería1838ko apirilaren 10a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Paue1908ko irailaren 20a (70 urte)
Hobiratze lekua Madrilgo hilerri zibila
Familia
Ezkontidea(k) Catalina García
Seme-alabak
Hezkuntza
Heziketa Granadako Unibertsitatea
Universidad Central
Hizkuntzak gaztelania
Lanbidea
Lanbidea filosofoa, idazlea, politikaria eta unibertsitateko irakaslea
Lantokia(k) Madril
Enplegatzailea(k) Oviedoko Unibertsitatea
Universidad Central
Sinesmenak
Alderdi politikoa Alderdi Demokratikoa
Catalan Solidarity
Alderdi Progresista
Batasun Errepublikanoa
Firma de Nicolás Salmerón.svg

Nicolás Salmerón Alonso (Alhama la Seca, Almería, 1838ko apirilaren 10a - Paue, 1908ko irailaren 20a/21a) espainiar politikaria, irakaslea eta filosofoa izan zen. Grazia eta Justiziako ministroa eta Pi i Margallen ondorengoa Lehen Errepublikako lehendakaritzan (1873). Gorteetako lehendakari zen Pavía jeneralak estatu-kolpea eman zuenean, eta Frantziara erbesteratu behar izan zuen. 1884an itzuli zen Espainiara, eta Unión Republicana alderdia osatzen lagundu zuen. 1907an, ordea, erregionalistekin batu zen eta Solidaritat Catalana alderdia sortu zuen; alderdi hartako lehendakaria izan zen. Sanz del Río filosofoaren ikaslea izan zen, eta krausismoaren jarraitzailea.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Nicolás Salmerón Aldatu lotura Wikidatan