Judu-hizkuntzak

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Judu-hizkuntzak judu-elkarteek munduan zehar erabilitako hizkuntza eta dialektoak ziren.

Nahiz eta mende askotan zehar hebreeraz mintzatu, V. mendean aramerak hebreerarekin bat egin zuen Judean[1] eta III. menderako diasporako juduek grezieraz baino ez zuten egin. Ordutik aurrera hebreera ez zen ama hizkuntza izan eta hamasei mendez hizkuntz-liturgiko bilakatu zen[2]. 1880ko hamarkadan Eliezer Ben-Yehudak Palestinan hizkuntza berpiztu eta Israelgo hizkuntza ofizial bihurtu zen.

Judu-hizkuntzetarik mintzatuenak yiddish, ladino eta judu-arabiar hizkuntzak ziren. Yiddish Erdialdeko Europan bizi ziren askenaziek erabilitako judu-alemanera da eta ladino edo judezmo, berriz, Iberiar penintsulan bizi ziren sefardiek erabilitako judu-gaztelania. Elkarte bakoitzaren bilakaerak eta holokaustoak hizkuntza asko desagerrarazi zituzten.

Yiddish inoiz judu gehienek erabilitako hizkuntzarik mintzatuena izan zen. Hala ere, egun, juduek gehien hitz egiten dituzten hizkuntzak ingelesa, hebreera eta errusiera dira[3]

Euskal Herrian hizkuntza hauetako bat ere agertu zen, judu-aragoiera hain zuzen ere, nafar-aragoieraren aldaera edo hizkuntza independentea zena.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Grintz, Jehoshua M. "Hebrew as the Spoken and Written Language in the Last Days of the Second Temple." Journal of Biblical Literature. March, 1960.
  2. Parfitt, T. V. "The Use of Hebrew in Palestine 1800–1822." Journal of Semitic Studies , 1972.
  3.   Jewish Languages, Beth Hatefutsoth, The Nahum Goldmann Museum of the Jewish Diaspora, http://www.bh.org.il/links/jewishlangs.asp .


Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.