Édouard Herriot

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Édouard Herriot
Édouard Herriot - Président du Conseil - 1924.jpeg
maire

1945eko maiatzak 18 - 1957ko martxoak 26
Kontseiluaren presidentea

1932ko ekainak 3 - 1932ko abenduak 14
André Tardieu - Joseph Paul-Boncour
Kontseiluaren presidentea

1926ko uztailak 19 - 1926ko uztailak 21
Aristide Briand - Raymond Poincaré
Kontseiluaren presidentea

1924ko ekainak 15 - 1925eko apirilak 17
Frédéric François-Marsal - Paul Painlevé
Frantziako Hirugarren Errepublikako senataria


Frantziako Nazio Biltzarreko kidea

Bizitza
Izen osoa Édouard Marie Herriot
Jaiotza Troyes1872ko uztailaren 5a
Herrialdea  Frantzia
Lehen hizkuntza frantsesa
Heriotza Saint-Genis-Laval1957ko martxoaren 26a (84 urte)
Hobiratze lekua Q27032643
Q27032650
Hezkuntza
Heziketa École normale supérieure
Lycée Louis-le-Grand
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak politikaria
Lantokia(k) Paris
Jasotako sariak
Nominazioak
Kidetza Frantses Akademia
Europako Kontseiluko Legebiltzarra
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Alderdi Erradikala (Frantzia)
Q11502881

Édouard Marie Herriot (Troyes, 1872ko uztailaren 5a - Saint-Genis-Laval, Rhône, 1957ko martxoaren 26a) frantses politikaria izan zen. Literatura irakaslea Lyongo institutuan (1896), eta hiri hartako alkate izan zen (1905). Dreyfus aferaren garaian Parti Radicaleko kide egin zen. 1919-1957 bitartean alderdi horretako buru izan zen. Senataria (1912-1919), diputatua (1919-1940), Lan Arazoetako ministroa (1916-1917). Ezkerreko alderdien Cartelaren eragileetariko bat izan zen 1924ko hauteskundeetan. Ezkerrekoak garaile izan zirelarik, gobernuburu izendatu zuten, eta aldi berean Kanpo arazoetarako ministro (1924-1925). Gero Irakaskuntzako ministro izan zen (1926-1928), eta Kontseiluko lehendakari (1932) eta Estatuko ministroa (1934-1936). Herri Fronteak gobernua iritsi zuelarik, Diputatu Ganberako lehendakari izendatu zuten (1936-1940). Pétainen alde agertu zen hasieran, baina gero harengandik aldendu zen. Alemaniara erbesteratu zuten (1944-1945). Batzar Nazionaleko lehendakari ere izan zen (1947-1954). Kritika obra batzuk idatzi zituen: Madame Récamier et ses amis (1904); La Vie de Beethoven (1929); Lyon n´est plus (1939-1940).

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]