Edukira joan

Aleazio-altzairu

Wikipedia, Entziklopedia askea

Aleazio-altzairua[1], altzairu aleatua[2] ere esaten zaiona, beren propietate mekanikoak hobetzeko elementu kimiko dituen, pisuan % 1,0tik % 50era bitartekoa, altzairu mota da. Aleazio-altzairuak bi taldetan banatzen dira: aleazio txikiko altzairuak[2] eta aleazio handiko altzairuak[2]. Bien arteko bereizketa aldatu egiten da: Smith eta Hashemik % 4an kokatzen du muga aleazio-materialen pisuan,[3] eta Degarmok, berriz, % 8,0an.[4] Aleazio-altzairua normalean aleazio txikikoak izendatzen ditu.

Altzairu oro aleazioa da, baina altzairu guztiak ez dira aleazio-altzairuak. Altzairu sinpleenak burdina (Fe) ( % 99 inguru), karbonoz aleatua (C) ( % 0,1 – 1 inguru, motaren arabera) dira. Hala ere, "aleazio-altzairua" terminoa karbonoaz gain beste elementu aleatzaile batzuk dituzten altzairuei buruzko termino estandarra da, normalean manganesoa (ohikoena), nikela, kromoa, molibdenoa, banadioa, silizioa eta boroa. Hain ohikoak ez diren aleazio-materialak aluminioa, kobaltoa, kobrea, zerioa, niobioa, titanioa, tungstenoa, eztainua, zinka, beruna eta zirkonioa izan daitezke.

Hona hemen aleazio-altzairuen propietateen hobekuntza karbono-altzairuen aldean: erresistentzia, gogortasuna, zailtasuna, higadurarekiko erresistentzia, tenplagarritasuna eta beroko erresistentzia. Propietate hobeak lortzeko, altzairuak tratamendu termikoa izatea behar izan dezake.

Aleazio-altzairu horietako batzuek oso aplikazio zorrotzak dituzte, hala nola erreakzio-motor baten turbina-besoetan, ibilgailu espazialetan eta erreaktore nuklearretan. Burdinaren propietate ferromagnetikoak direla eta, aleazio-altzairu batzuek oso aplikazio garrantzitsuak dituzte magnetismoari erantzuteko, hala nola motor elektriko bat edo transformadore bat.

Hona hemen aleazio txikiko altzairu nagusiak:

Aleazio txikiko altzairu nagusiak[3]
AISI/SAE izendapenaKonposizioa
13xxMn 1,75 %
40xxMo 0,20 % edo 0,25 % edo 0,25 % Mo & 0,042 % S
41xxCr 0,50 % edo 0,80 % edo 0,95 %, Mo 0,12 % edo 0,20 % edo 0,25 % edo 0,30 %
43xxNi 1,82 %, Cr 0,50 % - 0,80 %, Mo 0,25 %
44xxMo 0,40 % edo 0,52 %
46xxNi 0,85 % edo 1,82 %, Mo 0,20 % edo 0,25 %
47xxNi 1,05 %, Cr 0,45 %, Mo 0,20 % edo 0,35 %
48xxNi 3,50 %, Mo 0,25 %
50xxCr 0,27 % edo 0,40 % edo 0,50 % edo 0,65 %
50xxxCr 0,50 %, C 1,00 % min
50BxxCr 0,28 % edo 0,50 %
51xxCr 0,80 % edo 0,87 % edo 0,92 % edo 1,00 % edo 1,05 %
51xxxCr 1,02 %, C 1,00 % min
51BxxCr 0,80 %
52xxxCr 1,45 %, C 1,00 % min
61xxCr 0,60 % edo 0,80 % edo 0,95 %, V 0,10 % edo 0,15 % min
86xxNi 0,55 %, Cr 0,50 %, Mo 0,20 %
87xxNi 0,55 %, Cr 0,50 %, Mo 0,25 %
88xxNi 0,55 %, Cr 0,50 %, Mo 0,35 %
92xxSi 1,40 % edo 2,00 %, Mn 0,65 % edo 0,82 % edo 0,85 %, Cr 0,00 % edo 0,65 %
94BxxNi 0,45 %, Cr 0,40 %, Mo 0,12 %
ES-1Ni 5 %, Cr 2 %, Si 1,25 %, W 1 %, Mn 0,85 %, Mo 0,55 %, Cu 0,5 %, Cr 0,40 %, C 0,2 %, V 0,1 %


Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Euskalterm: [Metalurgia Hiztegia] [2012] eta [Arkitektura Hiztegia] [2026]
  2. 1 2 3 Euskalterm: [Metalurgia Hiztegia] [2012]
  3. 1 2 Smith & Hashemi 2001, 394 or. .
  4. Degarmo 2001.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]